Homininae

Homininaepodrodzina ssaków naczelnych z rodziny człowiekowatych (Hominidae).

Homininae[1]
J.E. Gray, 1825[2]
Ilustracja
Przedstawiciel podrodziny – szympans zwyczajny (Pan troglodytes)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Rząd

naczelne

Podrząd

wyższe naczelne

Infrarząd

małpokształtne

Parvordo

małpy wąskonose

Nadrodzina

człekokształtne

Rodzina

człowiekowate

Podrodzina

Homininae

Typ nomenklatoryczny

Homo Linnaeus, 1758

Rodzaje

zobacz opis w tekście

Podział systematycznyEdytuj

Do podrodziny należą następujące współcześnie występujące rodzaje[16][17]:

Opisano również rodzaje wymarłe:

UwagiEdytuj

  1. a b Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.
  2. Typ nomenklatoryczny: †Australopithecus Dart, 1925.
  3. a b Typ nomenklatoryczny: Gorilla I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1852.
  4. a b c Typ nomenklatoryczny: Pan Oken, 1816.
  5. Typ nomenklatoryczny: Helacyton Van Valen & Maiorana, 1991 (= Homo Linnaeus, 1758).

PrzypisyEdytuj

  1. Homininae, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 344, 1825. (ang.). 
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 53. (fr.).
  4. Ch.L. Bonaparte. Synopsis Vertebratorum Systematis. „Nuovi Annali delle Scienze Naturali”. Anno I. 2, s. 111, 1838. (łac.). 
  5. E. Blyth: Catalogue of the Mammalia in the Museum Asiatic Society. Calcutta: Savielle & Cranenburgh, 1863, s. 1. (ang.).
  6. T.H. Huxley. The structure and classification of the Mammalia. „Medical Times and Gazette”. 1864 (1), s. 153, 1864. (ang.). 
  7. W.K. Gregory & M. Hellman. Notes on the Type of Hesperopithecus haroldcookii Osborn. „American Museum novitates”. 53, s. 14, 1923. (ang.). 
  8. W.K. Gregory & M. Hellman. The dentition of the extinct South African man-ape Australopithecus (Plesianthropus) transvaalensis Broom. A Comparative and Phylogenetic Study. „Annals of the Transvaal Museum”. 19 (4), s. 370, 1939. (ang.). 
  9. Fascicule 1: Primates. W: S. Frechkop: Exploration du Parc National Albert. Cz. 1: Mammifères. Bruxelles: Institut des Parcs Nationaux du Congo Belge, 1943, s. 11. (fr.).
  10. a b c E. Delson & P. Andrews: Evolution and interrelationships of the catarrhine primates. W: W.P. Luckett & F.S. Szalay (redaktorzy): Phylogeny of the Primates. A Multidisciplinary Approach. New York: Plenum Press, 1975, s. 441. ISBN 978-1-4684-2166-8. (ang.).
  11. a b c E. Delson. Catarrhine phylogeny and classification: Principles, methods and comments. „Journal of Human Evolution”. 6 (5), s. 450, 1977. DOI: 10.1016/S0047-2484(77)80057-2. (ang.). 
  12. J.H. Schwartz: Primate systematics and a classification ofthe order. W: D. Swindler & J. Erwin (redaktorzy): Comparative primate biology. Cz. 1: Ssystematics, evolution and anatomy. New York: Alan R. Liss, 1986, s. 32. ISBN 978-0-8451-4000-0. (ang.).
  13. M. Goodman, D.A. Tagle, D.H. Fitch, W. Bailey, J. Czelusniak, B.F. Koop, P. Benson & J.L. Slightom. Primate evolution at the DNA level and a classification of hominoids. „Journal of Molecular Evolution”. 30 (2), s. 265, 1990. DOI: 10.1007/BF02099995. (ang.). 
  14. L.M. Van Valen & V.C. Maiorana, 1991. HeLa, a new microbial species. „Evolutionary Theory”. 10, s. 73, 1991. (ang.). 
  15. C.J. Cela-Conde & Ch.R. Altaba. Multiplying genera versus movingspecies: a new taxonomicproposal for the family Hominidae. „South African Journal of Science”. 98 (5), s. 231, 2002. DOI: 10.10520/EJC97491. (ang.). 
  16. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 272. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  17. Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 54. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  18. T.D. White, G. Suwa & B. Asfaw. Corrigendum: Australopithecus ramidus, a new species of early hominid from Aramis, Ethiopia. „Nature”. 375 (6526), s. 88, 1995. DOI: 10.1038/375088a0. (ang.). 
  19. R.A. Dart. Australopithecus africanus: The man-ape of South Africa. „Nature”. 115 (2884), s. 195, 1925. DOI: 10.1038/115195a0. (ang.). 
  20. M.G. Leakey, F. Spoor, F.H. Brown, P.N. Gathogo, Ch. Kiarie, L.N. Merode & I. McDougall. New hominin genus from eastern Africa shows diverse middle Pliocene lineages. „Nature”. 410 (6827), s. 433, 2001. DOI: 10.1038/35068500. (ang.). 
  21. B. Senut, M. Pickford, D. Gommery, P. Mein, K. Cheboi & Y. Coppens. First hominid from the Miocene (Lukeino Formation, Kenya) / Premier hominidé du Miocène (formation de Lukeino, Kenya). „Comptes Rendus de l’Académie des Sciences de Paris”. IIA, Sciences de la Terre et des planètes. 332 (2), s. 139, 2001. DOI: 10.1016/S1251-8050(01)01529-4. (ang. • fr.). 
  22. R. Broom. The Pleistocene anthropoid apes of South Africa. „Nature”. 142 (3591), s. 379, 1938. DOI: 10.1038/142377a0. (ang.). 
  23. M. Brunet, F. Guy, D.R. Pilbeam, H.T. Mackaye, A. Likius, D. Ahounta, A. Beauvilain, C. Blondel, H. Bocherens, J. Boisserie, L. Bonis, Y. Coppens, J. Dejax, C. Denys, P. Duringer, V. Eisenmann, G. Fanone, P. Fronty, D. Geraads, T. Lehmann, F. Lihoreau, A. Louchart, A. Mahamat, G. Merceron, G. Mouchelin, O. Otero, P. Peláez-Campomanes, M.P. De Leon, J. Rage, M. Sapanet, M. Schuster, J. Sudre, P. Tassy, X. Valentin, P. Vignaud, L. Viriot, A. Zazzo & C. Zollikofer. A new hominid from the Upper Miocene of Chad, Central Africa. „Nature”. 418 (6894), s. 145, 2002. DOI: 10.1038/nature00879. (ang.).