Otwórz menu główne

Homo Homini (zespół muzyczny)

grupa muzyczna

Homo Homini – polski zespół wokalno-instrumentalny, wykonujący muzykę z pogranicza folk-rocka i popu.

Homo Homini
Ilustracja
Homo Homini, od lewej: Andrzej Krupiński, Aleksander Nowacki, Waldemar Domagała
Rok założenia 1971
Pochodzenie  Polska
Gatunek folk rock, pop, country
Wydawnictwo muzyczne Polskie Nagrania, Tonpress, Pronit
Strona internetowa

Początki zespołuEdytuj

Grupa powstała wiosną 1971 roku z inicjatywy kompozytora i aranżera Aleksandra Nowackiego (śpiew, gitara, gitara hawajska, banjo; ex-Quorum). Do współpracy zostali zaproszeni: Andrzej Krupiński (śpiew, gitara basowa; ex-High Life) i Tadeusz Woźniak (śpiew, gitara). Zespół zadebiutował w maju 1972 r. w programie pt. Telewizyjny Ekran Młodych z Waldemarem Domagałą (śpiew, gitara, harmonijka ustna, kazoo; ex-Nurt[1]) w miejsce Woźniaka. Muzykę zespołu określano terminem folkbeat, a użycie charakterystycznego instrumentarium (m.in. kazoo, banjo i gitara hawajska) pozwoliło na uzyskanie oryginalnego brzmienia i sprawiło, że grupa wyróżniała się spośród innych wykonawców.

KarieraEdytuj

Pierwszy ważny występ Homo Homini miał miejsce w Poznaniu podczas Międzynarodowej Wiosny Estradowej '73 (24.03-2.04.1973). Na XI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu formacja zdobyła wyróżnienie w koncercie Interpretacje (1973). Przebojowe kompozycje, takie jak: Za dalą dal (do słów Edwarda Stachury), Drzewa ruszają w drogę, czy Tobie Karolino, zapewniły grupie najwyższe miejsca na listach przebojów. Pierwszy longplay został szybko wykupiony w nakładzie blisko 300 tys. egzemplarzy. Autorem okładki był Jan Sawka[2]. Zespół umacnia swą pozycję na rynku muzycznym: sporo koncertuje i nagrywa w kraju jak i za granicą, m.in w NRD, RFN, Czechosłowacji, ZSRR, Bułgarii i na Węgrzech. Występuje samodzielnie oraz z innymi wykonawcami, takimi jak węgierska Omega (wrzesień 1973), Warren Schatz, czy Automobil. Jest także gościem popularnych programów telewizyjnych. Wraz z odejściem Domagały (kończył studia na wydziale architektury i z tą dziedziną wiązał swoją karierę zawodową) skończył się folk-rockowy okres w dziejach grupy, a decydujący wpływ na repertuar zyskał Nowacki[3].

Zmiany personalneEdytuj

 
Homo Homini w trzecim składzie, pierwszy z prawej: Mirosław Peśla
 
Członkowie Homo Homini w 2007 roku, od lewej: Waldemar Domagała, Aleksander Nowacki, Andrzej Krupiński

Na początku 1975 roku Waldemara Domagałę zastąpił Zbigniew Brzeziński (ex-Kram), a następnie Mirosław Peśla (ex-Centrum). W tym samym roku na XIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Homo Homini otrzymało II nagrodę za utrzymaną w stylu reggae[3] piosenkę W tym domu straszy. Kompozycja została nagrodzona również na festiwalu w Lipsku i na Festiwalu Krajów Nadbałtyckich[3]. Do 1977 r. Homo Homini było triem, a od 1978 kwintetem, który oprócz Nowackiego i Krupińskiego współtworzyli: gitarzysta Krzysztof Ciepliński (ex-Bumerang) i dwie byłe wokalistki grupy Pro Contra - Alicja Godlewska i Bogumiła Kowalska. Z końcem lat siedemdziesiątych popularność zespołu zaczęła maleć, lecz zdążył wylansować kilka przebojowych nagrań: Za górą, za dniem, Mam skłonności do przesady, Za wieczoru złotą bramą, W rabarbarowym gaju, Więcej wciąż przed nami niż za nami. W tym okresie muzyka formacji była bliska country. W 1979 roku zespół wystąpił na XIII FPŻ w Kołobrzegu, zaś w czerwcu 1980 r. odbył trasę koncertową po Rumunii. Grupa rozpadła się wiosną 1982 roku podczas nieudanej próby obchodów 10-lecia swojego istnienia.

Wznowienie działalnościEdytuj

 
Homo Homini po wznowieniu działalności, od lewej: Piotr Nagiel, Aleksander Nowacki i Marek Fijałkowski

Wiosną 2008 roku Homo Homini wznowiło działalność w składzie: Aleksander Nowacki, Piotr Nagiel i Marek Fijałkowski. Nowa płyta zatytułowana Homo Homini - Reaktywacja ukazała się we wrześniu 2009 roku.

DyskografiaEdytuj

Przeboje Aleksandra Nowackiego i Homo Homini

Mam skłonności do przesady, W tym domu straszy, Koncert na 15 świec, Szukam drogi do szczęśliwych wysp, Wspomnienia o Adelajdzie, Z godziny na godzinę, Tobie Karolino, Sam ze sobą na sam
Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc.

AlbumyEdytuj

  • 1973 Homo Homini, LP XL/SXL 1003 Muza, MC CK 0063 Muza
  • 1974 Homo Homini (2), LP SX 1207 Muza
  • 1975 Homo Homini (3), LP SX 1343 Muza
  • 1979 Homo Homini (4), LP SX 1789 Pronit
  • 2009 – Homo Homini - Reaktywacja, MTJ CD 10869

KompilacjeEdytuj

  • 1975 - Wspomnienia o Adelajdzie, bez numeru Wifon, Polskie Radio i Telewizja (Opole 1974)
  • 1975 - W tym domu straszy, LP SX 1217 Muza, (Opole 1975)
  • 1993 - Homo Homini, przeboje 1972 – 1982, SPB MC- 003 Sound-Pol
  • 1993 - Homo Homini, Przeboje 1972-1982, CD SPB CD 036 Sound-Pol
  • 1994 - Homo Homini - niezapomniane, MC AKAR
  • 2004 - Homo Homini the best, A.A. MTJ CD 10288
  • 2006 - Homo Homini, 4 albumy na 2 CD, Polskie Nagrania, Klub Płytowy
  • 2007- Platynowe Przeboje Homo Homini - Najlepsze z chwil, CD10767, 2007 Euro Muzyka / A. A. MTJ

SingleEdytuj

  • 1973 - Tobie Karolino, SP SP-519 Muza
  • 1974 - Wspomnienie o Adelajdzie / Tak będzie jutro, SP SP-536 Muza
  • 1974 - Liebe Karolina / Es zählt dein Weg, SP 456 024 AMIGA
  • 1975 - W tym domu straszy / Z godziny na godzinę, SP SP-624 Muza
  • 1977 - Może w maju może w grudniu / Mam skłonności do przesady, SP S-211 Tonpress
  • 1978 - Za siebie / W rabarbarowym gaju, SP S-257 Tonpress
  • 1979 - Więcej wciąż przed nami niż za nami / Szkoda każdego dnia, SP S-295 Tonpress
  • 1980 - Lilly the Pink / Rym do rymu, SP S-358 Tonpress

Pocztówki dźwiękoweEdytuj

  • 1972 - Lilli the Pink, PD R-0425 Ruch
  • 1972 - Drzewa ruszają w drogę / Za dalą dal, PD R-0121-II Ruch
  • 1973 - Tobie Karolino, PD R-0175-II Ruch
  • 1973 - Drzewo świata / Ile mamy czasu, PD R-0201-II Ruch
  • 1973 - Lew z wosku / Najlepsze z chwil, PD R-022-II Ruch
  • 1973 - Znów o jeden dzień mniej / Pogrzeb smutku, PD R-0271-II Ruch
  • 1974 - Tak będzie jutro, PD R-0631 Ruch
  • 1974 - Wspomnienia o Adelajdzie, PD R-0551
  • 1975 - Miasto w sztucznym świetle / Z godziny na godzinę, PD R-0444-II Tonpress
  • 1975 - W tym domu straszy , PD R-0567 Tonpress
  • 1978 - Za wieczoru złotą bramą, PD R-0589 Tonpress
  • 1978 - W rabarbarowym gaju, PD R-0710 Tonpress

Nagrania radioweEdytuj

1972: Ja to nie ja, Drzewa ruszają w drogę, Za dalą dal, Kumo moja kumo;

1973: Najlepsze z chwil, Tobie Karolino, Drzewo świata, Wieczorem zwykle jestem sam, Lily The Pink, Senne kołysanie (voc. E. Dębicka), Lew z wosku, Ile mamy czasu, Pokój nam bądź;

1974: Tak będzie jutro, Wspomnienie o Adelajdzie;

1975: W tym domu straszy, To ty jesteś tą dziewczyną;

1976: Za górą, za dniem, Nasz będzie ten dzień;

1977: Mam skłonności do przesady, On albo ja;

1978: W rabarbarowym gaju, Za siebie, Może w maju, może w grudniu; Za wieczoru srebrną bramą;

1979: Więcej wciąż przed nami niż za nami, Szkoda każdego dnia;

1980-1981 Jeden z drugim, Open Roads, You Can't Give It All Away, Rym do rymu

PrzypisyEdytuj

  1. Sebastian Chosiński: Tu miejsce na labirynt…: Lektura obowiązkowa polskiej psychodelii (pol.). http://esensja.stopklatka.pl.+[dostęp 2015-03-23].
  2. Sawka Jan. Dyskografia. Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki. [dostęp 2017-10-18].
  3. a b c W tym domu straszy (pol.). biblioteka piosenki.pl. [dostęp 2015-03-23].

BibliografiaEdytuj

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ​ISBN 83-86848-05-7​, tu hasło Homo Homini, s. 71.
  • Jan Kawecki, Wojciech Zajac: Encyklopedia Polskiej Muzyki Rockowej - Rock 'n' roll 1959-1973. Kraków: Rock Serwis, 1995. ISBN 83-85335-25-0.

Linki zewnętrzneEdytuj