Hongren (malarz)

Hongren lub Hong Ren (chiń. upr. 弘仁; pinyin Hóngrén; ur. 1610, zm. 1663[1]) – chiński malarz z okresu wczesnej dynastii Qing.

Nadejście jesieni, tusz na papierze, 1658-61, Honolulu Museum of Art

Urodzony jako Jiang Tao (江鞱). Po upadku dynastii Ming został buddyjskim mnichem (Hongren to imię klasztorne). Ponieważ resztę życia spędził w stosunkowym odosobnieniu, nie zachowały się szczegóły jego biografii[2].

Malował chłodne pejzaże w duchu Ni Zana (XIV w.), które mimo oszczędności kreski ukazywały jego wrażliwość[1]. Nie był jednak naśladowcą Ni Zana, zapożyczył jedynie od niego podstawowy styl, który rozwinął w wyraźnie osobisty sposób, unikając charakterystycznego dla czasów qingowskich eklektyzmu[2]. Jego sztuka zbliżona jest do dawnych mistrzów raczej duchem, niż przez proste naśladownictwo[2]. Zmarł dość młodo i pozostawił niewiele dzieł, ale ich jakość spowodwała, że zalicza się go do najważniejszych malarzy wczesnej epoki Qing oraz od tzw. „czterech mistrzów z Anhui”. Zaliczenie to ma charakter jedynie formalny, bo nie należał on do żadnej grupy malarskiej, będąc artystycznym indywidualistą[1]. Najbliższym mu stylistycznie był Gong Xian, inny malarz wczesnoqingowski. Aczkolwiek obaj tworzyli pejzaże, w których odbijała się samotność i wycofanie w odosobnienie, obrazy Hongrena różnią się brakiem poczucia smutku i posępności[2].

Cykl pejzaży Hongrena znajdujących się w Metropolitan Museum of Art

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Michael Sullivan: The Arts of China. Berkeley: University of California Press, 1973, s. 217–221. ISBN 0-520-02548-2.
  2. a b c d Laurence Sickman, Alexander Coburn Soper: The art and architecture of China. Londyn: Penguin Books, 1971, s. 352. ISBN 0-14-056110-2.