Honiatycze (województwo lubelskie)

wieś w województwie lubelskim

Honiatyczewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Werbkowice[3].

Zobacz też: Honiatycze w innych znaczeniach tego słowa.
Artykuł 50°41′53″N 23°39′52″E
- błąd 39 m
WD 50°42'N, 23°40'E
- błąd 2318 m
Odległość 282 m
Honiatycze
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat hrubieszowski
Gmina Werbkowice
Liczba ludności (2011) 193[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-550[2]
Tablice rejestracyjne LHR
SIMC 0904859
Położenie na mapie gminy Werbkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Werbkowice
Honiatycze
Honiatycze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Honiatycze
Honiatycze
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Honiatycze
Honiatycze
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu hrubieszowskiego
Honiatycze
Honiatycze
Ziemia50°41′53″N 23°39′52″E/50,698056 23,664444

DemografiaEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Wieś stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Werbkowice[4]. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 193 mieszkańców[1] i była dziewiętnastą co do wielkości miejscowością gminy Werbkowice.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Honiatycze[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0904865 Darmocha część wsi
0904871 Karczunek część wsi
1026651 Niemirówka część wsi
0904888 Wygon część wsi
0904894 Zagrobla część wsi

HistoriaEdytuj

Wieś wymieniana po raz pierwszy w 1472 r. w staropolskim powiecie grabowieckim. W 1564 należała do dość zamożnego rodu Łaszczów-Nieledewskich. Wedle rejestru z poborowego z 1578 roku było tu 41/2 łana (75, 6 ha) gruntów uprawnych. Od 1749 właścicielami wsi byli Rulikowscy . Do nich należała jeszcze w 1846 roku[7]. Kaplica grobowa Rulikowskich z 1910 roku stoi na cmentarzu w Dubie. Według spisu z 1827 r. liczyła wówczas 31 domów i 241 mieszkańców, natomiast w 1880 r. już 62 domy z 451 mieszkańcami, zaś według spisu z 1921 r. znajdowały się we wsi 92 domy oraz 478 mieszkańców, w tym 3 Żydów i 130 Ukraińców. Drewniana cerkiew prawosławna z przełomu XIX i XX w., na miejscu poprzedniej z XVIII stulecia, uległa spaleniu w roku 1922. Obecny drewniany kościół katolicki wzniesiono dopiero w 1956 roku w miejsce drewnianej kaplicy z 1923, spalonej w 1943 roku. W początkach XX w. istniały tu: dwór z folwarkiem oraz cegielnia.

Pomniki i mogiłyEdytuj

  • Na terenie wsi znajduje się pomnik upamiętniający ofiary i obrońców niepodległości Polski.
  • Za wsią w odległości ok. 1 km od kościoła znajduje się cmentarz rzymskokatolicki, dawniej greckokatolicki i prawosławny w Honiatyczach, czynny, założony przed 1875, w kształcie czworoboku o pow. 0,55 ha[8].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Jednostki pomocnicze gminy Werbkowice. Urząd Gminy Werbkowice. [dostęp 2015-11-26].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  7. Bondyra 1993 ↓, s. według indeksu.
  8. D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994. s. 277.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj