Otwórz menu główne

Horkruks (ang. Horcrux) – pojęcie stworzone przez Joanne Kathleen Rowling na potrzeby serii Harry Potter. Pojęcie to oznacza obiekt przechowujący fragment duszy czarodzieja, co daje mu uniezależnienie życia duszy od życia ciała: czarodziej może zostać zabity tylko wtedy, gdy najpierw zniszczone zostaną wszystkie horkruksy, a następnie jego ciało. Zaklętym obiektem może być zarówno dowolny przedmiot, jak i istota żyjąca.

TworzenieEdytuj

Horkruks to jeden z najbardziej czarnomagicznych przedmiotów powieściowego świata czarodziejskiego. Stworzenie horkruksa jest możliwe, kiedy czarodziej popełni akt największego zła – uśmierci drugiego człowieka, a następnie wypowie zaklęcie, które można znaleźć w księdze Tajemnice najczarniejszej magii, o której czytelnik dowiaduje się w siódmym tomie Harry’ego Pottera, i zamknie część swojej duszy w obiekcie. Utworzywszy jednego horkruksa czarodziej może dzielić dalej swoją duszę, tworząc kolejne, jednakże księga Tajemnice najczarniejszej magii ostrzega, jak bardzo niestabilna staje się dusza już po stworzeniu jednego horkruksa. Czarnoksiężnikiem, który stworzył ich wyjątkowo dużo, był Lord Voldemort. Dzięki nim uniknął śmierci po odbiciu zaklęcia, które miało zabić Harry’ego. Wiadomo, że stworzył ich siedem (jeden przypadkowo), dzieląc swoją duszę na osiem części (ostatnia w jego ciele).

ZniszczenieEdytuj

Księga Tajemnice najczarniejszej magii mówi, że połączyć duszę z powrotem w całość może tylko skrucha – ból tego, co się zrobiło, może zabić czarodzieja, który podzielił swoją duszę[1]. Samo zgniatanie i użycie najprostszych zaklęć nie niszczy go, gdyż czarodziej, który tworzy horkruksa, używa na nim tak potężnych zaklęć, iż tylko sposoby, które dorównują swoją mocą tym zaklęciom, mogą zniszczyć horkruksa[1]. Metodą na zniszczenie horkruksa jest np. dźgnięcie kłem bazyliszka (gdyż jad bazyliszka jest niezwykle silną trucizną), użycie zaklęcia Szatańskiej Pożogi albo uderzenie mieczem Gryffindora (nasączonego wcześniej jadem bazyliszka). Odosobnionym przypadkiem zniszczenia horkruksa inną metodą jest użycie zaklęcia Avada Kedavra na Harrym Potterze, ponieważ cząstka duszy Lorda Voldemorta mieszkała w jego ciele.

Horkruksy Lorda VoldemortaEdytuj

Lord Voldemort miał ambicję podzielenia swojej duszy na siedem części, zabijając matkę Harry’ego stworzył nieświadomie dodatkowy horkruks, podzieliwszy się ostatecznie na osiem części (ósma w ciele samego Voldemorta).

L.p. Obiekt Powstanie
przez zabójstwo
Przechowywany Zniszczenie Przez Zniszczone w tomie
1. Dziennik Toma Marvolo Riddle’a Jęczącej Marty W domu Lucjusza Malfoy'a, wręczony mu przez Voldemorta przed swoim upadkiem w 1981 roku Kłem martwego bazyliszka w Komnacie Tajemnic Harry’ego Pottera Harry Potter i Komnata Tajemnic
2. Pierścień Marvolo Gaunta Toma Riddle’a seniora
(swojego ojca)
W domu Marvolo Gaunta – dziadka od strony matki Mieczem Gryffindora nasiąkniętym jadem bazyliszka Albusa Dumbledore’a Harry Potter i Książę Półkrwi
3. Medalion Salazara Slytherina włóczęgi
(mugola)
Wewnątrz pustej skały, pod warstwą eliksiru rozpaczy,
następnie na Grimmauld Place 12
oraz u Dolores Umbridge
Rona Weasleya Harry Potter i Insygnia Śmierci
4. Puchar należący do Helgi Hufflepuff Chefsiby Smith W Banku Gringotta, w skarbcu Rabastana i Bellatrix Lestrange Kłem martwego bazyliszka w Komnacie Tajemnic Hermionę Granger
5. Diadem Roweny Ravenclaw albańskiego rolnika
(mugola)
W Hogwarcie
w Pokoju Życzeń, na głowie gargulca
Zaklęciem Szatańska Pożoga rzuconym w Pokoju Życzeń. Vincenta Crabbe’a (W filmie niszczy go Harry kłem bazyliszka, a Ron wrzuca kopnięciem go do płonącego Pokoju Życzeń)
6. Harry Potter Rozdarcie własnej duszy, gdy klątwa Avada Kedavra odbiła się od Harry’ego w październiku 1981 W ciele syna Lily i Jamesa Zaklęciem Avada Kedavra rzuconym w Zakazanym Lesie 17 lat później Lorda Voldemorta
7. Wąż Nagini Berty Jorkins – podczas ukrywania się w lasach Albanii po ataku na Potterów W ciele węża Ścięta mieczem Gryffindora nasiąkniętym jadem bazyliszka Neville’a Longbottoma

EtymologiaEdytuj

Nie ma oficjalnego (pochodzącego od autorki lub wydawnictwa) wyjaśnienia nazwy, dlatego powstało wiele interpretacji i możliwych tłumaczeń próbujących wyjaśnić nazwę.

Mugglenet (strona tworzona przez fanów) sugeruje połączenie hors od francuskiego słowa dehors: poza (w znaczeniu – na zewnątrz) i angielskiego crux, co znaczy esencja, substancja, rdzeń, istota (ale ma także wiele innych znaczeń, również związanych z cierpieniem i bólem[2]). To tłumaczenie nawiązuje do istoty horkruksu jako fragmentu duszy wyjętego poza ciało.

W języku staroangielskim hor lub hore znaczy: brudny, zły, nieczysty, natomiast crux oznacza pojemnik, naczynie, dzban.

W tym kontekście horkruks może oznaczać 'nieczysty pojemnik' i odnosić się do funkcji i procesu tworzenia tych przedmiotów. Był tworzony przy pomocy morderstwa i najczarniejszej magii. W języku angielskim słowo whore – czyt. hor (wulgarnie o prostytutce) odnosi się właśnie do natury horkusksa (zła które w sobie ukrywa, profanującego przedmioty). Duch córki Roveny Ravenclaw wspomina, że diadem jej matki został splugawiony najczarniejszą magią. A horkruksy były postrzegane jako przedmioty nieczyste i zawierające zło.

W łacińskim nazewnictwie gwiazdozbiorów znajdują się m.in. dwie konstelacje: jedna o nazwie Crux, której nazwa tłumaczona jest jako Krzyż i druga o nazwie Horologium, w skrócie Hor, co tłumaczone jest jako Zegar. Tłumaczenie całego słowa horkruks może oznaczać tyle, co zegar cierpienia.

PrzypisyEdytuj

  1. a b J.K. Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 109. ISBN 978-83-7278-281-6.
  2. Znaczenia słowa crux