Hot rod – nazywane (tradycyjnie) samochody nawiązujące stylem do Forda T i Forda A (jako że są to pierwsze modele, których niektóre części zostały wyprodukowane przy użyciu stali wanadowej) i dodatkowo zmodyfikowane w celu podniesienia osiągów.

Hot rod coupé z przyciętym dachem
rat rod

CharakterystykaEdytuj

Hot Rody są samochodami robionymi na zamówienie bądź budowanymi ręcznie przez swoich właścicieli (z angielskiego "custom built") Początkowo termin określał praktykę zakładającą przerobienie starego samochodu, najczęściej Forda, w celu redukcji wagi (zazwyczaj przez usunięcie dachu, maski, zderzaków, przedniej szyby i błotników), obniżenia zawieszenia, zmiany bądź tuningu silnika prowadzącego do zwiększenia mocy, montażu większego ogumienia dla zwiększenia przyczepności i wreszcie zmiany malowania na bardziej wyróżniające się kolory. Termin ten może pochodzić od zwrotu "hot roadster" używanego w latach 50. i 60. jako uwłaczające określenie samochodu który nie pasuje do głównego nurtu.

Budowa hot roda wymaga wysokich umiejętności w mechanice, spawaniu a także blacharce i lakiernictwie.

Dzisiaj ludzie posiadający hot rody utrzymują je w nienagannym stanie i starają się, aby były jak najbardziej zauważalne. Auta budowane według oryginalnej idei promującej tani i szybki samochód o niewyszukanym wzornictwie nazywa się "rat rodami". Istnieje wiele kontrowersji wokół nieodwracalnej modyfikacji samochodów niejednokrotnie bardzo rzadkich, będących zabytkami motoryzacji. Jest to zaprzeczenie tradycjonalnego hot roddingu zakładającego ocalenie i reprodukcje zniszczonych i bezużytecznych części.

Hot rody są częścią amerykańskiej subkultury. Istnieją setki pism i programów telewizyjnych których głównych tematem jest hot rodding. W polskiej edycji kanału Discovery Channel emitowany jest program "Amerykański Hot-Rod" który jest odzwierciedleniem omawianego nurtu.

HistoriaEdytuj

Era hot rodówEdytuj

Era hot rodów rozciąga się od roku 1945 do początków ery muscle cara (około 1965) osiągając swój szczyt w połowie lat 50. Podczas tego okresu samochody na których dokonywano przeróbek (wyprodukowane przed 1942, przez hot roaderów nazywane "vintage tin") były łatwo dostępne i relatywnie tanie. Wiele z nich miało "zdrowe" nadwozia i ramy a zostały zezłomowane tylko z przyczyn czysto mechanicznych, ponieważ układ jezdny (silnik, skrzynia biegów itd.) pierwszych samochodów były mało trwałe. Typowy hot rod był bardzo zmodyfikowany, najczęściej poprzez wymianę całego układu napędowego, a także innych komponentów włączając w to układ hamulcowy i układ sterowania. Pewne silniki takie jak dolnozaworowy, ośmiocylindrowy Ford V8 a także Small Block Chevrolet V8 były popularnymi zamiennikami w związku z ich kompaktowymi rozmiarami, dostępnością i oczywiście mocą. Wczesny Hemi był popularny w samochodach wymagających więcej mocy, przykładowo biorący udział w wyścigach dragsterów.

Era klasycznego hot roda zakończyła się około 1965 r. częściowo poprzez wyczerpanie się zasobów starych samochodów, ale w większości w związku z pojawieniem się nowych, szybszych aut które nie wymagały prawie żadnych przeróbek.

Dzisiejsze hot rodyEdytuj

Kultura hot rodowa jest wciąż żywa na całym świecie, szczególnie w Stanach Zjednoczonych i Szwecji. Społeczeństwo hot rodowe rozdzieliło się na dwie główne grupy – hot rodderzy i street rodderzy. Hot rodderzy budują swoje samochody przy użyciu oryginalnych, starych części i podążają stylem popularnym od lat 40. do 60. Street rodderzy budują auta przy użyciu głównie nowych części.

W świecie hot rodów istnieje wiele sław takich jak Boyd Coddington który wyprowadził hot rodding na zupełnie nowy poziom. Jeden z jego samochodów ukazał się w teledysku "Gimme All Your Lovin'" nagranym przez znany rockowy zespół ZZ Top. Boyd Coddington jest założycielem warsztatu, który możemy oglądać w telewizji Discovery Channel w programie "Amerykański Hot Rod".

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj