Otwórz menu główne

Hotel Saski – najstarszy istniejący obiekt hotelowy w Poznaniu, zlokalizowany w południowej części Starego Miasta, przy ul. Wrocławskiej 25. Obecnie nie pełni już pierwotnej funkcji.

Hotel Saski
nie funkcjonuje
Obiekt zabytkowy nr rej. A-17 z 11.04.1958 [1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Wrocławska 25
Typ budynku hotel
Inwestor Józef Malczewski
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1796
Ukończenie budowy 1797
Ważniejsze przebudowy 1894
Pierwszy właściciel Józef Malczewski
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Hotel Saski nie funkcjonuje
Hotel Saski
nie funkcjonuje
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hotel Saski nie funkcjonuje
Hotel Saski
nie funkcjonuje
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Hotel Saski nie funkcjonuje
Hotel Saski
nie funkcjonuje
Ziemia52°24′20,79″N 16°55′59,00″E/52,405775 16,933056

HistoriaEdytuj

Budynek związany z dawnym klasztorem jezuitów – była to zakonna drukarnia. Po kasacie zakonu obiekt nabył Józef Malczewski (kasztelan rogoziński) i rozpoczął działalność gościnną. Prowadził m.in. piwiarnię i mielcuch. W 1797, po zburzeniu obwarowań Bramy Wrocławskiej, rozbudowano założenie o reprezentacyjny budynek od ul. Wrocławskiej, później jeszcze nadbudowany. W 1801 dodano oficynę. Wewnątrz istniała efektowna Sala Redutowa (9x20 m), w której odbywały się ważne dla miasta uroczystości – koncerty i zjazdy organizacji społecznych. W latach 30. XIX wieku był to najlepszy hotel w Poznaniu, do czego przyczynił się m.in. hotelarz Karol Schtegelin. W połowie XIX wieku utracił funkcję gościnną i został zaadaptowany na mieszkania prywatne. Wystrój fasady częściowo zmieniono – wniesiono m.in. elementy sztukatorskie właściwe dla neobaroku. Bryła pozostała jednak klasycystyczna. Z tyłu, w gmach wkomponowane są stare mury miejskie Poznania.

Hotel był miejscem intensywnych spotkań biznesowych Polaków i Niemców, za czasów księcia Antoniego Henryka Radziwiłła. Trwało to do lat 20. XIX wieku, potem stosunki popsuły się po powstaniu listopadowym i powstaniu z 1848.

Osoby związane z hotelemEdytuj

Na elewacji znajduje się tablica z piaskowca upamiętniająca funkcję hotelu, wizytę Napoleona oraz koncerty Wojciecha Bogusławskiego.

Marceli Motty tak opisywał obiekt w swoich Przechadzkach po mieście: Między dwudziestym, a trzydziestym rokiem uchodził hotel ów Langnera, czyli Hotel Saski, za główny dom zajezdny w Poznaniu; na św. Jan osobliwie i w karnawał roiło się tu od obywatelstwa wiejskiego, zwłaszcza że jak ci już dawniej wspomniałem, w owych czasach dla dogodnego pomieszczenia przyjezdnych zbytków nie było. Prócz tego wystawiona w podwórzu hotelowym, po lewej stronie od wejścia, sala przez wiele lat największa w mieście, chociaż bardzo niedogodna i niepokaźna, ściągała wyższą publiczność na bale składkowe, reduty i wspólne uczty[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolska. 2018-09-30.
  2. kwaterując w d. kolegium jezuickim
  3. Marcin J. Januszkiewicz, Adam Pleskaczyński, Podręcznik Poznańczyka, Art Media Studio, Poznań, 2002, s.20, ​ISBN 83-917912-0-3
  4. Józef Ratajczak, Życie teatralne Poznania. Część II. 1793-1843, KAW, Poznań, 1984, s.12
  5. Józef Ratajczak, Życie teatralne Poznania. Część II. 1793-1843, KAW, Poznań, 1984, druga strona wkładki zdjęciowej
  6. Marceli Motty, Przechadzki po mieście, t.II, Poznań, 1957, s.5

BibliografiaEdytuj