Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Studiował teologię, psychologią i filozofię. Do lat 50. mieszkał na Śląsku Opolskim. Od 1958 roku mieszka na stałe w Niemczech. W 1972 odszedł ze stanu kapłańskiego za krytykę ówczesnego papieża Pawła VI. Odebrano mu wówczas misję kanoniczną i pozbawiono stanowiska na katolickim wydziale teologicznym w Uniwersytecie w Bambergu. Jako profesor wykładał na uniwersytetach w Bambergu i w Wiedniu religioznawstwo, filozofię religii oraz teologię fundamentalną[1].

Znany z krytyki papieża Benedykta XVI (nazwał go „fanatycznym inkwizytorem”), któremu poświęcił w 2007 swą książkę Papst-Entzauberung (Papież odczarowany).

Autor książek podejmujących krytykę fundamentalizmu religijnego i katolicyzmu:

  • Mystik und Vernunft (Mistyka i rozsądek),
  • Eros und Klerus (Eros i kler),
  • Denkverbot. Fundamentalismus in Christentum und Islam (Zakaz myślenia. Fundamentalizm w chrześcijaństwie i islamie),
  • Jesus und die Frauen. Das Liebesleben des Nazareners (Jezus i kobiety. Miłosne życie Nazarejczyka).
  • Zwisches Gott und Genossen (Między Bogiem a towarzyszami)[1]

Publikacje wydane w PolsceEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b H. Mynarek, Zakaz myślenia. Fundamentalizm w chrześcijaństwie i islamie., Gdynia 1996, s. 86

Linki zewnętrzneEdytuj