Otwórz menu główne

Hugo Hartung (architekt)

architekt niemiecki
Ten artykuł dotyczy niemieckiego architekta. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu.
H. Hartung: Propozycja renowacji katedry we Wrocławiu, ok. 1910
Pomnik kolumny Hartunga zbudowany z fragmentów wiaduktu nad Stadthausstrasse w Berlinie

Hugo Hartung (ur. 9 sierpnia 1855 w Jenie, zm. 21 grudnia 1932 w Großjena k. Naumburg (Saale)) – niemiecki architekt i historyk architektury.

Projektant żeliwnego typu słupa, tzw. kolumny Hartunga, stosowanego jako standardowa konstrukcja zwłaszcza w budowlach kolejowych okolic Berlina na przełomie XIX i XX wieku.

ŻyciorysEdytuj

Hartung studiował budownictwo i architekturę na Wyższej Szkole Technicznej w Charlottenburgu, a do roku 1894 był tam asystentem. W 1895 habilitował się i pracował na zlecenie jako wykładowca architektury średniowiecznej. W 1899 został profesorem nadzwyczajnym, a rok później otrzymał powołanie na Wyższą Szkołę Techniczną w Dreźnie.

W Dreźnie pracował w latach 1900–1912 jako profesor zwyczajny architektury i projektowania oraz dyrektor instytutu architektury i projektowania[1]. W latach 1904–1906 był kierownikiem działu architektury (dziekanem), a w roku akademickim 1909–1910 rektorem Wyższej Szkoły Technicznej. W 1912 powrócił na Wyższą Szkołę Techniczną w Berlinie-Charlottenburgu[1], gdzie do przejścia na emeryturę w 1920 był profesorem zwyczajnym architektury.

DziałalnośćEdytuj

Hugo Hartung projektował domy prywatne (projekt zagospodarowania dzielnicy Grünewald w Berlinie) i budowle publiczne, brał również udział przy rozbudowach i renowacjach kościołów we wschodniej części ówczesnych Niemiec. Wiele z zachowanych obiektów znajduje się na terenie dzisiejszej Polski.

Hartung odznaczył się ponadto w budownictwie mostów. Zaprojektowany przez niego żeliwny typ słupa, tzw. kolumna Hartunga zwyciężył w zorganizowanym w 1880 konkursie na opracowanie podpór berlińskiej kolei średnicowej i był stosowany jako standardowa konstrukcja zwłaszcza w budowlach kolejowych okolic Berlina w latach 1882–1914[2], a w nieco zmienionej formie w kilku wiaduktach we Wrocławiu.

Wybrane dziełaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Reiner Pommerin: Geschichte der TU Dresden, 1828-2003. Böhlau Verlag Köln Weimar, 2003, s. 121. ISBN 3-412-02303-5. [dostęp 2010-07-29]. (niem.)
  2. victoriastadt: Die Hartungsche Säule: Vorbild für drei Jahrzehnte (niem.). [dostęp 2010-07-29].
  3. Dombau-Verein Meißen e.V.: Steckbriefe. Dom zu Meißen (niem.). [dostęp 2010-07-29].
  4. Technische Universität Berlin: Hugo Hartung (1855-1932) Schloss Ornontowitz bei Gleiwitz (1900) (niem.). [dostęp 2010-07-29].
  5. Technische Universität Berlin: Hugo Hartung (1855-1932) Landratsamt (Kreishaus), Thorn (1899) (niem.). [dostęp 2010-07-29].
  6. Technische Universität Berlin: Hugo Hartung (1855-1932) Kaiserturm auf der Alteburg bei Arnstadt (1900) (niem.). [dostęp 2010-07-29].

Linki zewnętrzneEdytuj