Otwórz menu główne

Huta Deręgowska

wieś w województwie podkarpackim

Huta Deręgowskawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Ulanów[2][3].

Huta Deręgowska
wieś
Ilustracja
Nowy kościół filialny
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat niżański
Gmina Ulanów
Liczba ludności (2013-09-23) 716[1]
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 37-410
Tablice rejestracyjne RNI
SIMC 0809167
Położenie na mapie gminy Ulanów
Mapa lokalizacyjna gminy Ulanów
Huta Deręgowska
Huta Deręgowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Huta Deręgowska
Huta Deręgowska
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Huta Deręgowska
Huta Deręgowska
Położenie na mapie powiatu niżańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu niżańskiego
Huta Deręgowska
Huta Deręgowska
Ziemia50°32′20″N 22°15′11″E/50,538889 22,253056

Ww wsi jest kościół będący filią rzymskokatolickiej parafii Matki Boskiej Śnieżnej w Zarzeczu należącej do dekanatu Ulanów w diecezji sandomierskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Geografia i położenieEdytuj

Wieś leży na północnym brzegu Sanu, obok drogi krajowej nr 19, ok. 7 kilometrów od Niska. Przebiega przez nią Linia Hutnicza Szerokotorowa, a oprócz tego znajduje się też normalotorowa linia kolejowa z przystankiem Huta Deręgowska .

75% powierzchni wsi pokrywają lasy rosnące na glebach piaszczystych.

Pochodzenie nazwyEdytuj

Nazwa Huta wywodzi się najprawdopodobniej od huty żelaza, która istniała w okolicach Zarzecza w latach 1567-1585. Z powodu niewielkich pokładów rudy hutę przeniesiono w okolice Jarocina[4]. Natomiast określenie Deręgowska należy wiązać z nazwiskiem Deręgowski[5]. Na początku XVIII w. dzierżawcą kilku wsi królewskich w sandomierskiem (m. in. miejscowości takie jak: Kurzyna Wielka, Dąbrówka oraz Zarzecze) był Adam Dorengowski (Derengowski)[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Strona gminy, ludność
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. B. Zientara, Dzieje małopolskiego hutnictwa żelaznego w XIV-XVII wieku, Warszawa 1954, s. 272; J. Muszyńska, Gospodarstwo folwarczne w starostwie sandomierskim 1510-1663, Kielce 1984, s. 22, 24.
  5. Nazwy miejscowe Polski. Historia, pochodzenie, zmiany, red. K. Rymut, t. 3, Kraków 1999, s. 508.
  6. K. Piwarski, Adam Dorengowski (Derengowski), „Polski Słownik Biograficzny”, t. 5, Kraków 1939-1946, s. 329.

Linki zewnętrzneEdytuj