Otwórz menu główne

Ignacy Jerzy Ścibor-Marchocki herbu Ostoja (ur. 1755, zm. 29 września 1827 w Otrokowie[1]) – polski szlachcic, chorąży trembowelski, komisarz powiatu kamieneckiego. Pan na Jarmolińcach, Otrokowie, Mińkowcach na Podolu, znany z proklamowania na terenie swoich posiadłości niepodległego Księstwa Mińkowieckiego.

Ignacy Jerzy Ścibor Marchocki
Ilustracja
Herb
herb Ostoja
Rodzina Marchoccy herbu Ostoja
Data urodzenia 1755
Data i miejsce śmierci 29 września 1827
Otroków
Ojciec Michał Marchocki
Matka Katarzyna Michałowska
Żona

Ewa Ruffi

Dzieci

Karol

Syn Michała cześnika bracławskiego i Katarzyny Michałowskiej. Przeprowadził w swoich dobrach wiele reform. Między innymi zniósł pańszczyznę, ustanowił sądownictwo równe dla wszystkich obywateli swojego państwa. Zainicjował również budowę kilku szkół, szpitala, hotelu. Nakazał tytułować siebie „Dux et Redux”. Jest bohaterem powieści Juliusza Słowackiego Król Ladawy[2].

PrzypisyEdytuj

  1. dane biograficzne
  2. Dmytro Antoniuk: O „Państwie Mińkowieckim” na Podolu. kresy24.pl, 2015-12-15. [dostęp 2018-01-06].

BibliografiaEdytuj

  • http://www.castles.com.ua/marchocki.html
  • Sylwester Groza, „Hrabia Ścibor na Ostrowcu”, tom I–II, Warszawa 1848
  • Juliusz Słowacki, „Le roi de Ladawa”, [w:] „Dzieła wszystkie”, pod red. Juliusza Kleinera, tom VIII, Wrocław 1958
  • Wojciech Pogonowski, „Król Ladawy” [w:] „Pomocnik Historyczny”, nr 1/2009 – dodatek tygodnika „Polityka”, 7.02.2009