Ignacy Święcicki

Oficer, pilot Wojska Polskiego

Ignacy Święcicki (ur. 28 sierpnia 1911 w Zakałużu na dzisiejszej Białorusi, zm. 20 lutego 2008 w Yorku) – porucznik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, weteran II wojny światowej, pamiętnikarz, inżynier.

Ignacy Święcicki
porucznik pilot porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1911
Zakałuż
Data i miejsce śmierci 20 lutego 2008
York
Przebieg służby
Siły zbrojne Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Polskie Siły Powietrzne
Jednostki Dywizjon 318
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Był synem Bolesława i Konstancji, urodził się w Zakałużu w powiecie Borysłów. Uczęszczał do Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie, w którym zaprzyjaźnił się z przyszłym poetą Czesławem Miłoszem. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej.

W czasie II wojny światowej był pilotem 318 Dywizjonu Myśliwsko-Rozpoznawczego Gdańskiego. W RAF posiadał numer służbowy P-2185[1]. W uznaniu zasług wojennych odznaczony trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Po zakończeniu działań wojennych pozostał na emigracji w USA, gdzie pracował jako projektant turbin elektrowni wodnych. Od 1949 mieszkał w Yorku.

Autor książki wspomnieniowej Listy znad Susquehanny (Wyd. Kawdruk, Warszawa, 2006 r., ​ISBN 83-916735-4-5​)[2].

Ożenił się z Anną (Hanką) Giebułtowską. Jego braćmi byli Józef Święcicki i Andrzej Święcicki.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj