Otwórz menu główne

Ignacy Dominik Łopaciński herbu Lubicz (ur. 18 września 1822 w Sarii - zm. 11 maja 1882 tamże) – ziemianin, członek władz powstania styczniowego 1863.

Ignacy Dominik Łopaciński
Ilustracja
Herb
Lubicz
Rodzina Łopacińscy herbu Lubicz
Data i miejsce urodzenia 18 września 1822
Saria
Data i miejsce śmierci 11 maja 1882
Saria
Ojciec Józef Mikołaj Łopaciński
Matka Dorota Morykoni
Żona

Maria Szumska

Dzieci

Józef Łopaciński
Zofia Dorota Łopacińska
Stanisław Jan Łopaciński

Pochodził z odnogi saryjskiej Łopacińskich, ojciec Stanisława i dziadek Euzebiusza. Marszałek szlachty powiatu drysieńskiego w latach 1855-58, później sędzia honorowy drysieński. Po śmierci żony wybudował w Sarii kościół w stylu ostrołukowym na wzór kościoła św. Anny w Wilnie.

W czasie powstania styczniowego został członkiem Wydziału Zarządzającego Prowincjami Litwy [1][2] ustanowionego przez Tymczasowy Rząd Narodowy. W odwecie za jego udział w powstaniu został splądrowany i zniszczony przez kozaków pałac w Leonpolu należący do Łopacińskich.

PrzypisyEdytuj

  1. Mieczysław Jackiewicz: Powstanie Styczniowe w Wilnie i okolicy oraz represje popowstaniowe (1). kurierwilenski.lt, 2013-01-21. [dostęp 2016-03-29].
  2. Pamiętniki Jakóba Gieysztora z lat 1857-1865 poprzedzone wspomnieniami osobistemi prof. Tadeusza Korzona oraz opatrzone przedmową i przypisami. tom 1 tom 2 Wilno 1913

BibliografiaEdytuj

  • B. Łopuszański, Ignacy Dominik Łopaciński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 397-398.
  • T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 159.

Linki zewnętrzneEdytuj