Ignacy Kazimierz Ledóchowski

polski generał

Ignacy Kazimierz Maria Ledóchowski, właśc. Ignacy Kazimierz Maria Halka-Ledóchowski, herbu Szaława (ur. 5 sierpnia 1871 w Loosdorf, zm. 9 marca 1945 w obozie koncentracyjnym Mittelbau-Dora)[1]hrabia, szambelan cesarski[2], pułkownik artylerii dyplomowany cesarskiej i królewskiej armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Ignacy Kazimierz Ledóchowski
Krak
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1871
Loosdorf
Data i miejsce śmierci 9 marca 1945
KL Mittelbau-Dora
Przebieg służby
Lata służby 1892-1927
1939-1945
Siły zbrojne Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Armia Krajowa
Jednostki Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IV
Stanowiska dowódca okręgu korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Order Korony Żelaznej (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii

ŻyciorysEdytuj

Był synem hrabiego Antoniego Augusta, właściciela dóbr w Austrii Dolnej i Bocheńskiem, rotmistrza huzarów i c. k. szambelana, oraz Józefy von Salis-Zizers. Brat świętej Urszuli Ledóchowskiej, błogosławionej Marii Teresy Ledóchowskiej i generała zakonu jezuitów, Włodzimierza Ledóchowskiego. Wnuk generała brygady z powstania listopadowego, Ignacego. Stryjeczny bratanek kardynała i prymasa Polski Mieczysława Halki-Ledóchowskiego.

Po ukończeniu wojskowej szkoły realnej rozpoczął karierę wojskową w Armii Austro-Węgier w sierpniu 1892. W latach 1897-1899 był słuchaczem Akademii Wojennej w Wiedniu. W 1913 został komendantem Dywizjonu Artylerii Konnej Nr 1 w Krakowie. W okresie I wojny światowej walczył na frontach rosyjskim i włoskim. Dowodził kolejno 43 i 126 pułkiem artylerii polowej.

Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolejno: 1 pułkiem artylerii ciężkiej, III Brygadą Artylerii Legionów, XIV Brygadą Artylerii oraz 11 Dywizją Piechoty. 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[3]. Był inspektorem artylerii w Dowództwie Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego[4]. Za swoje dokonania frontowe został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

W 1921 pełnił funkcję dowódcy Centrum Wyszkolenia Armii w Kobryniu. Od 1923 do 1925 był szefem Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. Na stanowisku tym awansował 1 grudnia 1924 na stopień generała dywizji ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 3. lokatą w korpusie generałów[5]. Z dniem 10 kwietnia 1925 został mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi[6], a od 1 września 1926 do 1 lutego 1927 pełnił funkcję dowódcy DOK IV. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[7].

Posiadał majątek w Wólce Rosnowskiej w ziemi lwowskiej.

Podczas okupacji przebywał w Lipnicy, gdzie działał w Armii Krajowej[8]. Przybrawszy pseudonim „Krak”, prowadził tajne szkolenie wojskowe dla partyzantów. Aresztowany przez Niemców, trafił do obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Zmarł w KL Mittelbau-Dora (nr obozowy 113195[1]) 9 marca 1945.

24 listopada 1903 poślubił w Krakowcu Paulinę hr. Łubieńską[9]. Miał z nią czworo dzieci: Jadwigę, Marię Teresę, Marię i Włodzimierza Józefa Ignacego.

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b sejm-wielki.pl - Ignacy Kazimierz hr. Halka-Ledóchowski z Leduchowa h. Szaława (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  2. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 547.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 maja 1920 roku, s. 352.
  4. Semper Fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych. Lwów / Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 172.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 730.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 24 kwietnia 1925 roku, s. 219.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 37, 44.
  8. czasbochenski.pl - Józefina Ledóchowska-matka świętych (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  9. a b c Weblexikon - Ignacy Kazimierz Ledóchowski (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 kwietnia 1922 roku, s. 322.
  11. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 93, 120.
  12. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 52, 117.

BibliografiaEdytuj