Otwórz menu główne

Ignacy Kazimierz Ledóchowski

polski generał

Ignacy Kazimierz Maria Ledóchowski, właśc. Ignacy Kazimierz Maria Halka-Ledóchowski, herbu Szaława (ur. 5 sierpnia 1871 w Loosdorf, zm. 9 marca 1945 w obozie koncentracyjnym Mittelbau-Dora)[1]hrabia, szambelan cesarski[2], pułkownik artylerii dyplomowany cesarskiej i królewskiej armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Ignacy Kazimierz Ledóchowski
Krak
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1871
Loosdorf
Data i miejsce śmierci 9 marca 1945
KL Mittelbau-Dora
Przebieg służby
Lata służby 1892-1927
1939-1945
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Stanowiska dowódca
III Brygady Artylerii Legionów
XIV Brygady Artylerii
11 Dywizji Piechoty
• Centrum Wyszkolenia Armii w Kobryniu
Artylerii i Służby Uzbrojenia DOK V
DOK IV
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Order Korony Żelaznej (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Leopolda Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii

ŻyciorysEdytuj

RodzinaEdytuj

Był synem hrabiego Antoniego Augusta, właściciela dóbr w Austrii Dolnej i Bocheńskiem, rotmistrza huzarów i C. K. szambelana, oraz Józefy von Salis-Zizers. Brat świętej Urszuli Ledóchowskiej, błogosławionej Marii Teresy Ledóchowskiej i generała zakonu jezuitów, Włodzimierza Ledóchowskiego. Wnuk generała brygady z powstania listopadowego, Ignacego. Stryjeczny bratanek kardynała i prymasa Polski Mieczysława Halki-Ledóchowskiego

24 listopada 1903 poślubił w Krakowcu Paulinę hr. Łubieńską[3]. Miał z nią czworo dzieci: Jadwigę, Marię Teresę, Marię i Włodzimierza Józefa Ignacego.

Armia Austro-WęgierEdytuj

Po ukończeniu wojskowej szkoły realnej rozpoczął karierę wojskową w Armii Austro-Węgier w sierpniu 1892. W latach 1897-1899 był słuchaczem Akademii Wojennej w Wiedniu. W armii dowodził kolejno: 7 dywizjonem artylerii konnej oraz 43 i 126 pułkiem artylerii polowej. W okresie I wojny światowej walczył na frontach rosyjskim i włoskim.

II RzeczpospolitaEdytuj

Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolejno: 1 pułkiem artylerii ciężkiej, III Brygadą Artylerii Legionów, XIV Brygadą Artylerii oraz 11 Dywizją Piechoty. Był inspektorem artylerii w Dowództwie Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego[4]. Za swoje dokonania frontowe został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

W 1921 pełnił funkcję dowódcy Centrum Wyszkolenia Armii w Kobryniu. Od 1923 do 1925 był szefem Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. Na stanowisku tym awansował 1 grudnia 1924 do stopnia generała dywizji ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 3 lokatą w korpusie generałów. Z dn. 10 kwietnia 1925 otrzymał nominację na funkcję zastępcy dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi[5], a od 1 września 1926 do 1 lutego 1927 pełnił funkcję dowódcy DOK IV. Z dn. 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[6].

Posiadał majątek w Wólce Rosnowskiej w ziemi lwowskiej.

II wojna światowaEdytuj

Podczas okupacji przebywał w Lipnicy, gdzie działał w Armii Krajowej[7]. Przybrawszy pseudonim „Krak”, prowadził tajne szkolenie wojskowe dla partyzantów. Aresztowany przez Niemców, trafił do obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Zmarł w KL Mittelbau-Dora (nr obozowy 113195[1]) 9 marca 1945.

AwanseEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b sejm-wielki.pl - Ignacy Kazimierz hr. Halka-Ledóchowski z Leduchowa h. Szaława (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  2. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 547.
  3. a b c Weblexikon - Ignacy Kazimierz Ledóchowski (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  4. Semper Fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych. Lwów / Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 172.
  5. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 46 z 24.04.1925 r.
  6. Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 4 lutego 1927 r. ogłoszone w Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 5 z dnia 5 lutego 1927 r.
  7. czasbochenski.pl - Józefina Ledóchowska-matka świętych (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  8. Dekret Naczelnika Państwa z 24 marca 1922 r. L. 11445/V.M. Adj. Gen. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 10, s. 322)
  9. Rocznik oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 93, 120. [dostęp 2015-06-01].
  10. Rocznik oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 52, 117. [dostęp 2015-06-01].

BibliografiaEdytuj

  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: „Bellona”, 1994, s. 194-195, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione, s. 47