Igor Przegrodzki

polski aktor

Igor Robert Przegrodzki (ur. 15 kwietnia 1926 w Landwarowie, zm. 27 lipca 2009 w Konstancinie-Jeziornie) – polski aktor filmowy, teatralny, i telewizyjny, reżyser teatralny, pedagog.

Igor Przegrodzki
Ilustracja
Igor Przegrodzki w 2008
Imię i nazwisko Igor Robert Przegrodzki
Data i miejsce urodzenia 1926-04-1515 kwietnia 1926
Landwarów
Data i miejsce śmierci 2009-07-2727 lipca 2009
Konstancin-Jeziorna
Zawód aktor, reżyser, pedagog
Lata aktywności 1944–2009
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

ŻyciorysEdytuj

Zawodu aktora uczył się w czasach okupacji w tajnym Studium Teatralnym w Wilnie. Jego debiut teatralny w roli Freda w Pigmalionie George’a Bernarda Shawa miał miejsce w marcu 1945 na scenie Teatru na Pohulance[1].

Związany był z wrocławskim Teatrem Polskim, gdzie stworzył dziesiątki ról: m.in. starego w Krzesłach Ionesco, starego aktora w Garderobianym Harwooda i króla-ojca w Ślubie Gombrowicza. Stworzył dziesiątki kreacji w spektaklach Teatru Telewizji, w filmach i serialach oraz w Polskim Radiu. Poza tym Przegrodzki reżyserował w operze i operetce, uczył na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu, pełnił funkcję dziekana w PWST w Krakowie, przez pięć lat był dyrektorem Teatru Polskiego, był też wykładowcą w Studium Dramatycznym przy Teatrze[2]. Grał w przedstawieniach wielu reżyserów: od Tadeusza Minca, przez Jerzego Grzegorzewskiego, po Pawła Miśkiewicza.

Ostatnie lata życia spędził jako aktor warszawskiego Teatru Narodowego.

Msza żałobna odbyła się 3 sierpnia 2009 w kościele św. Brata Alberta i św. Andrzeja Apostoła w Warszawie (kościele środowisk twórczych); aktor został pochowany następnego dnia na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.

 
Grób Igora Przegrodzkiego na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu (pole 3, aleja boczna, grób 354)

Był gejem.

FilmografiaEdytuj

Odznaczenia, nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2004)
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 1976)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1964)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1953)
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej (1975)
  • Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)[2]
  • Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1965)
  • Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1982)
  • Złota Odznaka „Zasłużony dla miasta Wrocławia i województwa wrocławskiego” (1977)
  • Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia za twórczość artystyczną w dziedzinie teatru, za całokształt osiągnięć aktorskich (1979)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia (1971)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziedzinie teatru w zakresie sztuki aktorskiej (1999)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej w PWST w Krakowie (filia we Wrocławiu) (1981)
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za rok 1998 w dziedzinie sztuki aktorskiej (1999)
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji I stopnia (zespołowa) za osiągnięcia aktorskie (1982)
  • Nagroda na I Festiwalu Teatrów Śląska i Opolszczyzny za rolę Poety w spektaklu Wesele Stanisława Wyspiańskiego w Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu (1960)
  • Nagroda na XII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Robespierre’a w spektaklu Thermidor Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1971)
  • Nagroda na XVII Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę ojca w spektaklu Ślub Witolda Gombrowicza w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1976)
  • Nagroda na VI Opolskich Konfrontacjach Teatralnych w Opolu za rolę Szambelana w spektaklu Pan Jowialski Aleksandra Fredry w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1980)
  • Nagroda na XII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych w Opolu za rolę Fizdejki w spektaklu Janulka, córka Fizdejki (1986)
  • Nagroda na XXV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Laurentego w spektaklu Na czworakach (1986)
  • Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznana przez redakcję miesięcznika „Teatr” za rolę Iwana Wasiliewicza w Powieści teatralnej Michaiła Bułhakowa w reż. Macieja Wojtyszki w Teatrze Telewizji (1988)
  • Złoty Wawrzyn im. Adama Grzymały-Siedleckiego (1990)
  • Grand Prix na XXXII na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę Sira w „Garderobianym” w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1992)
  • Nagroda I stopnia na XXXIV na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę starego w spektaklu Krzesła Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1994)
  • Nagroda Główna na XXXVII Kaliskich Spotkaniach Teatralnych w Kaliszu za rolę Berengera I w przedstawieniu Król umiera czyli Ceremonie Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1997)
  • Honorowa Złota Iglica – pięciokrotnie (1978, 1979, 1981, 1988, 1992)
  • Złota Iglica – siedmiokrotnie (1966, 1970, 1971, 1973, 1974, 1975, 1980)
  • Srebrna Iglica – czterokrotnie (1967, 1969, 1976, 1977)
  • Iglica 40-lecia (1985)
  • Złoty Wawrzyn Grzymały (1989)
  • „Złoty Ratusz” – nagroda przyznana przez Muzeum Miejskie we Wrocławiu (2003)
  • Wyróżnienie na VI Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Eksperymentalnych w Kairze, za rolę starego w spektaklu Krzesła Eugene’a Ionesco w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1994)

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarł Igor Przegrodzki. wyborcza.pl, 27 lipca 2009. [dostęp 2013-01-17].
  2. a b Igor Przegrodzki kończy 80 lat. wiadomosci.wp.pl, 14 kwietnia 2006. [dostęp 2013-01-17].

Linki zewnętrzneEdytuj