Otwórz menu główne

Ihor Biełanow

ukraiński piłkarz, reprezentant ZSRR

Ihor Iwanowycz Biełanow, ukr. Ігор Іванович Бєланов, ros. Игорь Иванович Беланов, Igor Iwanowicz Biełanow (ur. 25 września 1960 w Odessie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, były reprezentant Związku Radzieckiego, wybrany Europejskim Piłkarzem Roku (laureat Złotej Piłki 1986).

Ihor Biełanow
Ігор Бєланов
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ihor Iwanowycz Biełanow
Data i miejsce urodzenia 25 września 1960
Odessa
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1973–1978 Czornomoreć Odessa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1978 Czornomoreć Odessa
1979–1980 SKA Odessa 68 (16)
1981–1984 Czornomoreć Odessa 116 (26)
1985–1989 Dynamo Kijów 121 (39)
1989–1990 Borussia Mönchengladbach 24 (4)
1991–1994 Eintracht Brunszwik 71 (21)
1995 Czornomoreć Odessa 3 (1)
1996 Metałurh Mariupol 5 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1985–1990  ZSRR 33 (8)

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Karierę zaczynał w młodzieżowej szkółce piłkarskiej SKA Odessa, a kontynuował w Czornomorcu, w barwach którego w sezonie 1981 zadebiutował w radzieckiej Wyższej Lidze. W 1985 został zawodnikiem Dynama Kijów, najlepszego i najbardziej utytułowanego klubu Ukrainy. Z kijowską drużyną zdobył w 1986 Puchar Zdobywców Pucharów. Pod koniec roku został przez tygodnik France Football wyróżniony Złotą Piłką dla najlepszego piłkarza Europy. Z Dynamem zdobył Mistrzostwo ZSRR oraz Puchar ZSRR. W 1989 wyjechał do Niemiec, gdzie został zawodnikiem grającej w 1. Bundeslidze Borussii Mönchengladbach. Nie wywalczył jednak miejsca w nowej drużynie i zaledwie półtora roku później przeniósł się do drugoligowego Eintrachtu Brunszwik. Następnie powrócił do rodzinnej Odessy, gdzie krótko grał dla Czornomorca, a karierę zakończył w zespole Metalurg Mariupol[1].

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W pierwszym sezonie gry w Dynamie zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego, ale na stałe trafił do niej dopiero po objęciu funkcji selekcjonera przez trenera Dynama Walerego Łobanowskiego w 1986. Został powołany na mistrzostwa świata w Meksyku, gdzie zagrał we wszystkich meczach radzieckiej drużyny, strzelając 4 bramki. W przegranym 3:4 meczu z Belgią roku zdobył hat-tricka. Był również podstawowym zawodnikiem drużyny radzieckiej podczas mistrzostw Europy w 1988, gdzie Sborna zajęła II miejsce. Ogółem w radzieckiej reprezentacji rozegrał 33 mecze i strzelił 8 bramek.

StatystykiEdytuj

Stan na 31 grudnia 1997[2].

Klub Sezon Mistrzostwa Puchar Europuchary Razem za klub Reprezentacja
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
  ZSRR
SKA Odessa 1979 32 5 ? ? 0 0 32+? 5+? 0 0
1980 36 11 ? ? 0 0 36+? 11+? 0 0
Czornomoreć Odessa 1981 27 6 ? ? 0 0 27+? 6+? 0 0
1982 29 2 ? ? 0 0 29+? 2+? 0 0
1983 27 7 ? ? 0 0 27+? 7+? 0 0
1984 33 11 ? ? 0 0 33+? 11+? 0 0
Dynamo Kijów 1985 31 10 3 1 0 0 34 11 3 0
1986 22 10 1 1 9 5 32 16 8 6
1987 23 8 3 0 8 1 34 9 7 2
1988 27 8 4 3 1 0 32 11 13 0
1989 18 3 6 1 0 0 24 4 1 0
1989/90 0 0 2 1 0 0 2 1 0 0
  Niemcy
Borussia Mönchengladbach 1989/90 14 4 0 0 0 0 0 0 1 0
1990/91 10 1 2 1 0 0 12 2 0 0
Eintracht Brunszwik 1990/91 9 3 0 0 0 0 9 3 0 0
1991/92 29 10 0 0 0 0 29 10 0 0
1992/93 18 7 0 0 0 0 18 7 0 0
1993/94 33 8 0 0 0 0 33 8 0 0
  Ukraina
Czornomoreć Odessa 1995/96 3 1 0 0 0 0 3 1 0 0
Metałurh Mariupol 1995/96 1 0 0 0 0 0 1 0 0 0
1996/97 4 4 0 0 0 0 4 4 0 0
SKA Odessa 68 16 ? ? 0 0 68+? 16+?
Czornomoreć Odessa 119 27 ? ? 0 0 119+? 27+?
Dynamo Kijów 121 39 19 7 18 6 158 52
Borussia Mönchengladbach 24 5 2 1 0 0 26 6
Eintracht Brunszwik 89 28 0 0 0 0 89 28
Metałurh Mariupol 5 4 0 0 0 0 5 4
  ZSRR olimpijska 2 0
  ZSRR 33 8
Łącznie 426 119 21+? 8+? 18 6 465+? 133+? 33 8

Po zakończeniu karieryEdytuj

Przez rok (19961997) pracował w Metalurgu Mariupol jako kierownik drużyny. Przez następne lata zajmował się biznesem i grał w amatorskiej drużynie piłkarskiej w Odessie. W swoim rodzinnym mieście otworzył także szkołę piłkarską dla młodzieży. W latach 20032004 był właścicielem i prezydentem szwajcarskiego klubu FC Wil. W roli szkoleniowca zatrudnił tam dawnego kolegę z Dynama, Ołeksandra Zawarowa. Jednak po niepowodzeniach w sezonie 20032004 (klub spadł z I ligi) wycofał swoje udziały i wrócił na Ukrainę[1].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy kluboweEdytuj

Sukcesy reprezentacyjneEdytuj

Sukcesy indywidualneEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj