Ilja Muromiec (samolot)

Ilja Muromiec G-II (G-36) – ciężki, wielosilnikowy samolot bombowy, skonstruowany przez Igora Sikorskiego[1]. Pierwsza tego typu konstrukcja w dziejach lotnictwa budowana seryjnie.

Ilja Muromiec G-II
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Imperium Rosyjskie

Producent

Russko-Bałtijski Wagonny Zawod

Typ

samolot bombowy

Konstrukcja

drewniana

Załoga

4-8

Historia
Data oblotu

11 października 1913

Wycofanie ze służby

1924

Dane techniczne
Napęd

4 x Sunbeam Crusader V8 150 KM

Wymiary
Rozpiętość

29,8 m

Długość

17,5 m

Wysokość

4 m

Powierzchnia nośna

125 m²

Masa
Własna

3.150 kg

Paliwa

600 kg

Zapas paliwa

750 l

Osiągi
Prędkość maks.

110 km/h

Dane operacyjne
Uzbrojenie
3-4 karabiny maszynowe
Użytkownicy
Rosja, RFSRR, Ukraina, Polska
Rzuty
Rzuty samolotu

Historia

edytuj

Budowa prototypu oznaczonego RBWZ S-22 IM-A nr 107 została ukończona w 1913 roku, oblot został wykonany 11 października 1913 r. W grudniu wykonano na nim pierwsze loty rekordowe, samolot wykonał lot z dziesięcioma pasażerami i 400 kg ładunku. Wynik został poprawiony już w lutym 1914 roku, kiedy samolot zabrał na pokład 14, a następnie 16 pasażerów. W lipcu 1914 drugi w kolejności samolot typu "Ilja Muromiec", o numerach RBWZ S-23 IM-B nr 128, który później otrzymał nazwę "Kijowski", wykonał lot z 10 pasażerami na wysokość 2000 metrów[2]. Wykorzystano go też do przelotu na trasie PetersburgKijów, samolot pokonał tę trasę w ciągu 13 godzin.

Produkcja uruchomiona w Russko-Bałtijskim Wagonnym Zawodzie w Petersburgu. Był to największy samolot na świecie w tamtym okresie, o największym udźwigu i najsilniejszym uzbrojeniu (8 km; próbowano też montażu działa kal. 76 mm). Wykonano około 80 egzemplarzy w wersjach B, W, G, D. Poszczególne egzemplarze różniły się uzbrojeniem, silnikami i osiągami. W samoloty tego typu zdążono wyposażyć Eskadrę Statków Powietrznych operującą z bazy w Jabłonnie, później w Pskowie, a wreszcie w Winnicy. Dzięki temu samolotowi Imperium Rosyjskie stało się pierwszym krajem świata posiadającym eskadrę ciężkich bombowców[3].

Został użyty w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej, po wojnie – w transporcie pasażerskim do 1924 roku.

W lotnictwie polskim

edytuj

Jeden z egzemplarzy był w służbie Oddziału Awiacyjnego I Korpusu Polskiego w Rosji[1]. Był to egzemplarz użyty w 1914 roku do bicia rekordów lotniczych. W 1917 roku przeszedł remont generalny, podczas którego, jako jedyna maszyna tego typu, otrzymał silniki Beardmore.

26 maja 1918 roku samolot wylądował przymusowo w Juchnowie, załoga została aresztowana przez bolszewików, zdołała jednak zbiec.

Dane techniczne

edytuj

Czterosilnikowy dwupłatowiec o konstrukcji drewnianej. Kadłub, skrzydła i usterzenie drewniane, kryte płótnem. Uzbrojenie samolotu stanowiły 3 lub 4 karabiny maszynowe (typu Lewis, Madsen lub Maxim).

Załogę stanowili pilot, drugi pilot, mechanik pokładowy, drugi mechanik pokładowy i artylerzysta.

Przypisy

edytuj
  1. a b RBWZ S-22 „Ilia Muromiec”, 1913. [dostęp 2017-06-06].
  2. samolotypolskie.pl - RBWZ S-22 "Ilja Muromiec" [online], www.samolotypolskie.pl [dostęp 2023-10-18].
  3. Wiktor Suworow Dzień "M", Rebis Poznań 2008, s. 38-39.

Bibliografia

edytuj

Linki zewnętrzne

edytuj