Otwórz menu główne

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ilkka Herola pojawił się w lutym 2006 roku podczas olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy w Libercu, gdzie wspólnie z kolegami z reprezentacji zdobył brązowy medal w sztafecie. Rok później wywalczył indywidualnie srebrny medal w zawodach metodą Gundersena podczas igrzysk olimpijskich młodzieży w Innsbrucku. W lutym tego samego roku był też drugi w sprincie podczas mistrzostw świata juniorów w Erzurum. Kolejny srebrny medal wywalczył na mistrzostwach świata juniorów w Val di Fiemme, gdzie był drugi w Gundersenie, przegrywając tylko z Austriakiem Philippem Orterem.

W Pucharze Świata zadebiutował 3 marca 2012 roku w Lahti, zajmując 47. miejsce w Gundersenie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył dziewięć miesięcy później, 1 grudnia 2012 roku w Kuusamo, zajmując 22. miejsce w tej samej konkurencji. Sezon 2012/2013 zakończył na 41. pozycji w klasyfikacji generalnej. Pierwszy raz w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata znalazł się 17 stycznia 2014 roku w Seefeld in Tirol, gdzie był dziesiąty w sprincie. Puchar świata sezonu 2013/2014 zakończył na 22 miejscu, a sezonu 2014/2015 na miejscu 17. W drugich zawodach sezonu 2015/2016, 5 grudnia 2015 roku w Lillehammer Herola po raz pierwszy stanął na podium zajmując w Gundersenie trzecie miejsce. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Niemiec Fabian Rießle oraz Akito Watabe z Japonii. Kolejne podium wywalczył 20 stycznia 2018 roku w Chaux-Neuve, gdzie ponownie był trzeci. W klasyfikacji generalnej sezonu 2016/2017 był siódmy, a w sezonie 2017/2018 zajął drugie miejsce w nowo wprowadzonej klasyfikacji najlepszego biegacza (w klasyfikacji generalnej był dziesiąty).

W 2013 roku brał udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, zajmując 8. miejsce w sztafecie, 11 w sprincie drużynowym, 22. miejsce w Gundersenie na dużym obiekcie oraz 27. miejsce w Gundersenie na obiekcie normalnym. Dwa lata później, na mistrzostwach świata w Falun, był 9. w sztafecie, 4. w sprincie drużynowym, 16 w Gundersenie na dużej skoczni i 23. w Gundersenie na normalnym obiekcie. Podczas mistrzostw świata w Lahti w 2017 roku jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce w sztafecie.

W uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku, na których został sklasyfikowany na 14. miejscu w Gundersenie na dużym obiekcie i 16. pozycji w Gundersenie na obiekcie normalnym. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu był szósty w sztafecie, ósmy na normalnej skoczni o osiemnasty na skoczni dużej.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
16. 12 lutego 2014   Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 +1:09,7   Eric Frenzel
14. 18 lutego 2014   Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5 +43,7   Jørgen Gråbak
8. 14 lutego 2018   Pjongczang Gundersen HS109/10 km 24:51,4 +1:05,5   Eric Frenzel
18. 20 lutego 2018   Pjongczang Gundersen HS140/10 km 23:52,5 +1:53,7   Johannes Rydzek
6. 22 lutego 2018   Pjongczang Sztafeta HS140/4x5 km[1] 46:09,8 +2:30,7   Niemcy

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
27. 22 lutego 2013   Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13,2 +1:55,9   Jason Lamy Chappuis
8. 24 lutego 2013   Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[2] 57:34,0 +3:36,8   Francja
22. 28 lutego 2013   Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 27:22,8 +2:39,5   Eric Frenzel
11. 2 marca 2013   Val di Fiemme Sprint drużynowy HS136/2x7,5 km[3] 35:37,9 +3:39,6   Francja
23. 20 lutego 2015   Falun Gundersen HS100/10 km 26:38,9 +1:45,3   Johannes Rydzek
9. 22 lutego 2015   Falun Sztafeta HS100/4x5 km[4] 44:20,7 +4:08,0   Niemcy
16. 26 lutego 2015   Falun Gundersen HS134/10 km 22:45,8 +46,0   Bernhard Gruber
4. 28 lutego 2015   Falun Sprint drużynowy HS134/2x7,5 km[5] 38:31,6 +1:04,2   Francja
12. 24 lutego 2017   Lahti Gundersen HS100/10 km 26:19,6 +46,9   Johannes Rydzek
5. 26 lutego 2017   Lahti Sztafeta HS100/4x5 km[6] 47:57,3 +1:17,7   Niemcy
17. 1 marca 2017   Lahti Gundersen HS130/10 km 26:41,6 +1:48,6   Johannes Rydzek
7. 3 marca 2017   Lahti Sprint drużynowy HS130/2x7,5 km[7] 28:45,8 +1:10,7   Niemcy
11. 22 lutego 2019   Seefeld in Tirol Gundersen HS130/10 km 23:43,0 +1:09,3   Eric Frenzel
7. 24 lutego 2019   Seefeld in Tirol Sprint drużynowy HS130/2x7,5 km[8] 28:29,5 +2:03,1   Niemcy
5. 28 lutego 2019   Seefeld in Tirol Gundersen HS109/10 km 25:01,3 +36,4   Jarl Magnus Riiber
5. 2 marca 2019   Seefeld in Tirol Sztafeta HS109/4x5 km[9] 50:15,5 +1:09,6   Norwegia

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
19. 22 lutego 2012   Erzurum Gundersen HS109/10 km 26:50,8 +1:11,4   Mattia Runggaldier
6. 24 lutego 2012   Erzurum Sztafeta HS109/4x5 km[10] 51:16,9 +2:05,4   Austria
2.  25 lutego 2012   Erzurum Sprint HS109/5 km 12:52,9 +10,2   Øystein Granbu Lien
4. 23 stycznia 2013   Liberec Gundersen HS100/10 km 24:51,0 +23,3   Manuel Faißt
4. 25 stycznia 2013   Liberec Sprint HS100/5 km 11:49,4 +26,6   Manuel Faißt
5. 26 stycznia 2013   Liberec Sztafeta HS100/4x5 km[11] 47:46,9 +1:58,9   Niemcy
2.  30 stycznia 2014   Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:47,1 +4,0   Philipp Orter

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 5 grudnia 2015   Lillehammer Gundersen HS 138/10 km 25:22,4 3. +15,2   Fabian Rießle
2. 20 stycznia 2018   Chaux-Neuve Gundersen HS 118/10 km 23:59,7 3. +21,5   Jan Schmid
3. 3 lutego 2019   Klingenthal Gundersen HS140/10 km 28:42,3 2. +0,5   Jarl Magnus Riiber
4. 9 marca 2019   Oslo Gundersen HS 134/10 km 26:13,8 2. +0,2   Jarl Magnus Riiber

Puchar KontynentalnyEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 15 stycznia 2016   Ruka Gundersen HS142/10 km 27:17,8 1. - -
2. 16 stycznia 2016   Ruka Gundersen HS142/10 km 27:41,8 1. - -

Letnie Grand PrixEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium chronologicznieEdytuj

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 23 sierpnia 2017   Tschagguns Gundersen HS108/10 km 23:09,9 3. +0,8   Fabian Rießle
2. 22 sierpnia 2018   Villach Gundersen HS98/10 km 22:58,1 1. - -
3. 25 sierpnia 2018   Oberstdorf Gundersen HS137/10 km 28:03,5 3. +26,0   Akito Watabe
4. 1 września 2019   Oberhof Gundersen HS140/10 km 22:04,7 2. +3,9   Antoine Gérard

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Skład drużyny: Leevi Mutru, Ilkka Herola, Eero Hirvonen, Hannu Manninen
  2. Skład drużyny: Ilkka Herola, Mikke Leinonen, Janne Ryynänen, Eetu Vähäsöyrinki
  3. Skład drużyny: Ilkka Herola, Eetu Vähäsöyrinki
  4. Skład drużyny: Jim Härtull, Leevi Mutru, Eetu Vähäsöyrinki, Ilkka Herola
  5. Skład drużyny: Jim Härtull, Ilkka Herola
  6. Skład drużyny: Leevi Mutru, Eero Hirvonen, Ilkka Herola, Hannu Manninen
  7. Skład drużyny: Eero Hirvonen, Ilkka Herola
  8. Skład drużyny: Illka Herola, Eero Hirvonen
  9. Skład drużyny: Arttu Mäkiaho, Leevi Mutru, Ilkka Herola, Eero Hirvonen
  10. Skład drużyny: Arttu Ålander, Ilkka Herola, Ville Heikkinen, Mikke Leinonen
  11. Skład drużyny: Arttu Ålander, Ville Heikkinen, Leevi Mutru, Ilkka Herola
  12. Zgodnie z regulaminem LGP 2017 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły.
  13. Zgodnie z regulaminem LGP 2018 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły.
  14. Zgodnie z regulaminem LGP 2019 do końcowej klasyfikacji zaliczani byli tylko zawodnicy, którzy wystartowali we wszystkich zawodach. W nawiasie podano lokatę zawodnika nie uwzględniając tej reguły.