Inoujście

wieś w województwie zachodniopomorskim

Inoujście (do 1945 niem. Ihnamünde, Camelsberg) – niezamieszkana wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów, znajduje się na półwyspie utworzonym przez wody Odry (Domiąży), Iny i jeziora Dąbie (Iński Nurt).

Artykuł

53°31′37″N 14°38′23″E

- błąd

38 m

WD

53°32'N, 14°39'E

- błąd

2278 m

Odległość

1038 m

Inoujście
wieś
Ilustracja
Inoujście XV w. mapa
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

goleniowski

Gmina

Goleniów

Sołectwo

Komarowo

Wysokość

0,8 m n.p.m.

Liczba ludności 

0

Strefa numeracyjna

91

Kod pocztowy

72-105[1]

Tablice rejestracyjne

ZGL

SIMC

0775340

Położenie na mapie gminy Goleniów
Mapa konturowa gminy Goleniów, po lewej znajduje się punkt z opisem „Inoujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Inoujście”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Inoujście”
Położenie na mapie powiatu goleniowskiego
Mapa konturowa powiatu goleniowskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Inoujście”
Ziemia53°31′37″N 14°38′23″E/53,526944 14,639722

GeografiaEdytuj

 
Widok w kierunku Inoujścia. Widoczna ruina mostu na Inie, prowadzącego do miejscowości.

Obecnie tereny dawnego Inoujścia są niezamieszkane (ostatni mieszkaniec opuścił Inoujście w 1999). Zostały jedynie resztki cmentarza i fundamentów oraz jedna opuszczona zagroda o adresie: Inoujście 1. Okoliczne tereny to raj dla dzikiej przyrody. Znajduje się tutaj zespół roślinności łąkowej. Wodami Iny i Roztoki Odrzańskiej prowadzi szlak kajakowy Meandry Iny z okolic Bącznika do dawnego Inoujścia, a następnie Odrą i jeziorem Dąbie do Lubczyny.

HistoriaEdytuj

Wieś założono, w połowie XIII wieku, jako port morski Stargardu, a następnie od 1268 także Goleniowa, prężnie rozwijających się ośrodków hanzeatyckich[2] (patrz: Wojna Szczecina ze Stargardem o handel morski (1454-1464)). Inoujście było ważnym punktem w handlu rzecznym na Inie i Odrze. W 1750 założono tutaj kolonię Camelsberg, zamieszkaną przez chłopów i rybaków, należącą do rodu von Petersdorf. Nazwa Camelsberg w dosłownym tłumaczeniu znaczyła: Wielbłądzie Wzgórze/a, a wzięła się od dwóch podobnych wzgórz, wyglądem przypominających garby wielbłąda. W XIX wieku powstał, należący do miasta, folwark. W latach 20. XX wieku nazwę zmieniono na Ihnamünde, zamieszkiwało ją 171 osób. Znajdował się tutaj cmentarz, mleczarnia, kąpielisko, folwark oraz most na rzece Inie.

W trakcie II wojny światowej wieś uległa zniszczeniu. Trwała tu walka, gdy wojska radzieckie wkroczyły do wsi. Były one ostrzeliwane przez niemieckie wojska zza Odry. Ostatecznie miejscowość została zajęta w marcu 1945 przez Armię Czerwoną i przekazana administracji polskiej.

Po zakończeniu II wojny światowej w jedynym ocalałym budynku mieściła się Stacja Nautyczna Urzędu Morskiego Szczecin, której latarnicy obsługiwali światła nawigacyjne wytyczające tor wodny Świnoujście–Szczecin.

Nazwę Inoujście wprowadzono urzędowo w 1948 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę wsi Ihnamünde[3].

Okoliczne miejscowości: Skolwin, Police, Komarowo, Kamieniska, Święta.

PrzypisyEdytuj

  1. Komarowo, [w:] Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 500 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. R. Gaziński, Port Inoujście w średniowieczu [w:] Materiały Zachodniopomorskie, t. XXXI (1985), s. 176-177
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej Ziem Odzyskanych z dnia 9 grudnia 1947 r. (M.P. z 1948 r. nr 14, poz. 55, s. 5)