Otwórz menu główne

Irena Conti Di Mauro

dziennikarka, poetka polsko-włoska

Irena Conti Di Mauro (ur. 25 października 1931 lub 1923[2] w Warszawie, zm. 26 października 2009[3] w Konstancinie-Jeziornie) – polsko-włoska dziennikarka, pisarka, poetka. Była członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, gdzie reprezentowała państwo włoskie.

Irena Conti Di Mauro
Irena Gelblum[1]
Data i miejsce urodzenia 25 października 1931 (lub 1923)
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 października 2009
Konstancin-Jeziorna
Odznaczenia
Order Uśmiechu

Urodzona jako Irena Gelblum, była członkinią Żydowskiej Organizacji Bojowej, uczestniczyła w powstaniu warszawskim, za co otrzymała Krzyż Walecznych. Po wojnie wyszła za mąż za Ignacego Waniewicza. W 1968 opuściła Polskę po wyrzuceniu z pracy. W późniejszych latach ukrywała swoją przeszłość i przedstawiała się jako polska poetka włoskiego pochodzenia[1].

Jako Irena Conti była autorką książek poetyckich, reportaży literackich i opowiadań, tłumaczka poezji, m.in. ks. Jana Twardowskiego. Cytowana m.in. przez papieża Jana Pawła II i ks. Jana Twardowskiego.

Trzem tożsamościom pisarki swoją biografię Wybór Ireny poświęcił Remigiusz Grzela[4].

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

Za swoją działalność w dziedzinie zbliżania kultur polskiej i włoskiej uhonorowana została wieloma nagrodami i wyróżnieniami, m.in. we Włoszech Złotym Medalem Amnesty International przy Nagrodzie Literackiej im. Luigi Russo, Nagrodą Poezji i Krytyki miasta Tagliacozzo, główną nagrodą na XV Biennale di Poesia Ascendista w Messynie, Nagrodą Poetycką im. Elio Vittorini na Sycylii za liryki; w Polsce – odznaką Zasłużonego dla Kultury Polskiej, nagrodą ZAiKS-u, nagroda międzynarodowego Listopada Poetyckiego w Poznaniu oraz za działalność charytatywną na rzecz dzieci – Nagrodą Humanitarna Victoria 2002, statuetką Dziecięcej Nagrody „Serca” oraz w 2007 roku Orderem Uśmiechu.

Była członkiem Akademii Historii i Literatur Słowiańskich im. Adama Mickiewicza w Bolonii, członkiem honorowym Heraldycznej Akademii Sztuki i Literatury „La Crisalide” w Katanii, członkiem – profesorem honoris causa Akademii św. Łukasza w Antwerpii.

Działalność charytatywnaEdytuj

Cały dochód ze sprzedaży „Trylogii Sycylijskiej” przekazała na zakup okien do budowanego w Świdnicy Europejskiego Centrum Przyjaźni Dziecięcej. W 2007 na ten cel przeznaczyła cały dochód ze sprzedaży książki „I co teraz z tą miłością?” wydanej na 40-lecie Orderu Uśmiechu.

TwórczośćEdytuj

Jej polskie wiersze ukazały się nakładem wydawnictwa „Czytelnik” w tomach: „Ziemia nieobiecana” i „Cztery pory pieśni nieustającej” oraz w wydawnictwie PIW „I tylko miłość...”, „Miłość-Czułość-Dobroć” i „Miłość-Pokora-Pojednanie”, składające się na „Trylogię Sycylijską”.

PublikacjeEdytuj

  • „I tylko miłość...”, Irena Conti, PIW, Warszawa 2002, ​ISBN 83-06-02863-5​.
  • „Miłość-czułość-dobroć”, Irena Conti Di Mauro, PIW, Warszawa 2003, ​ISBN 83-06-02914-3​.
  • „Miłość-pokora-pojednanie”, Irena Conti Di Mauro, PIW, Warszawa 2004, ​ISBN 83-06-02933-X​.
  • „Lubię codzienność”, Irena Conti Di Mauro, Polski Instytut Wydawniczy, Warszawa 2005, ​ISBN 83-89700-34-4​.
  • „Kiedy mówisz, że kochasz”, Jan Twardowski, tłumaczenie Irena Conti Di Mauro, Polski Instytut Wydawniczy, Warszawa 2006, ​ISBN 978-83-89700-41-4​.
  • „I co teraz z tą miłością? 40 lat Orderu Uśmiechu.”, Irena Conti Di Mauro, Wstęp „Do Autorki” oraz „40 lat Orderu Uśmiechu” – Marek Michalak, Fundacja SERCE – ECPD, Warszawa 2007, ​ISBN 978-83-925723-8-1​.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Joanna Szczęsna: Irena Gelblum w konspiracji. Do śmierci. Wysokie Obcasy, 21 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-20].
  2. według Remigiusza Grzeli urodziła się w 1923, co potwierdza fakt jej udziału w konspiracji podczas II wojny światowej
  3. Warszawa, 31.10.2009 - pozostałe, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  4. Wybór Ireny. [dostęp 2014-10-20].

BibliografiaEdytuj

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.