Otwórz menu główne

Irena Degutienė

litewska działaczka polityczna

Irena Degutienė (ur. 1 czerwca 1949 w Szawlach) – litewska polityk, lekarz, minister pracy i opieki socjalnej w latach 1996–2000, w 1999 dwukrotnie pełniąca obowiązki premiera, przewodnicząca Sejmu w latach 2009–2012.

Irena Degutienė
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1949
Szawle
Minister pracy i opieki socjalnej Litwy
Okres od 10 grudnia 1996
do 9 listopada 2000
Przynależność polityczna TS
Poprzednik Mindaugas Mikaila
Następca Vilija Blinkevičiūtė
Premier Litwy (p.o.)
Okres od 4 maja 1999
do 18 maja 1999[1]
Przynależność polityczna TS
Poprzednik Gediminas Vagnorius
Następca Rolandas Paksas
Premier Litwy (p.o.)
Okres od 27 października 1999
do 3 listopada 1999[2]
Przynależność polityczna TS
Poprzednik Rolandas Paksas
Następca Andrius Kubilius
Przewodniczący Sejmu
Okres od 17 września 2009
do 15 listopada 2012
Przynależność polityczna TS
Poprzednik Arūnas Valinskas
Następca Vydas Gedvilas

ŻyciorysEdytuj

W 1974 ukończyła studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Wileńskiego.

W latach 1974–1976 pracowała jako lekarz terapeuta w Kombinacie Bawełnianym w Olicie. Od 1976 zatrudniona w Wileńskim Szpitalu Klinicznym Czerwonego Krzyża na stanowiskach: anestezjologa, kierownika oddziału gastroenterologii, zastępcy lekarza naczelnego i lekarza naczelnego. W latach 1994–1996 pełniła funkcję sekretarza Ministerstwa Zdrowia.

W 1994 dołączyła do Związku Ojczyzny, objęła funkcję wiceprzewodniczącej partii. W 1996, 2000 i 2004 była wybierana do Sejmu kolejnych kadencji. Zasiadła we frakcji Związku Ojczyzny, od 2005 była jej przewodniczącą.

10 grudnia 1996 otrzymała nominację na stanowisko ministra pracy i opieki socjalnej w rządzie Gediminasa Vagnoriusa. Urząd sprawowała do 9 listopada 2000. Od 4 do 18 maja (po rezygnacji Gediminasa Vagnoriusa), a następnie od 27 października do 3 listopada 1999 (po rezygnacji Rolandasa Paksasa) pełniła obowiązki premiera.

W wyborach parlamentarnych w 2008 po raz czwarty uzyskała mandat poselski z okręgu jednomandatowego[3]. 20 listopada 2008 objęła funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego Sejmu. W wyniku odwołania 15 września 2009 przewodniczącego Sejmu Arūnasa Valinskasa przejęła wykonywanie jego obowiązków[4]. Dwa dni później została wybrana na przewodniczącą parlamentu jako pierwsza kobieta w historii Litwy[5]. W wyborach parlamentarnych w 2012 ponownie została wybrana do parlamentu z okręgu jednomandatowego[6]. W nowej kadencji wybrana na wiceprzewodniczącą Sejmu. W 2016 utrzymała mandat poselski na kolejną kadencję[7]. Pozostała na stanowisku wiceprzewodniczącej Sejmu.

PrzypisyEdytuj

  1. Kolejny gabinet zaczął urzędować 10 czerwca 1999.
  2. Kolejny gabinet zaczął urzędować 11 listopada 1999.
  3. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2008 (lit.). [dostęp 27 czerwca 2010].
  4. Przewodniczący Sejmu Valinskas zdymisjonowany. znadwilii.lt, 15 września 2009. [dostęp 27 czerwca 2010].
  5. Przewodniczącą Sejmu została Irena Degutienė. znadwilii.lt, 17 września 2009. [dostęp 27 czerwca 2010].
  6. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2012 (lit.). [dostęp 16 listopada 2012].
  7. Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2016 (lit.). [dostęp 10 października 2016].

BibliografiaEdytuj