Otwórz menu główne

István Zamkovszky (wym. [iʃtvaːn zɒmkovski]), także Štefan Zamkovský (ur. 1906 r. w Lewoczy, zm. 15 maja 1961 r. w Bańskiej Szczawnicy) – węgierski[a] taternik, przewodnik tatrzański i fotograf.

István Zamkovszky przybył w Tatry w poszukiwaniu pracy, początkowo pracował jako nosicz – wnosił zaopatrzenie do Schroniska Zbójnickiego i Schroniska Téryego. Taternictwem zainteresował się podczas pracy tragarza, w latach 1927–1938 był jednym z najaktywniejszych wspinaczy po czechosłowackiej stronie Tatr. Jego partnerami wspinaczkowymi byli Węgrzy, Słowacy, Czesi i Polacy m.in. Stanisław Motyka, Jan Sawicki, Zoltán Brüll, Bolesław Chwaściński i Wiesław Stanisławski. W 1934 roku został zawodowym przewodnikiem tatrzańskim, wraz z Matthiasem Nitschem był jednym z najbardziej cenionych przewodników z uwagi na umiejętności wspinaczkowe i ratownicze.

W latach 1936–1942 wspólnie z Janem Kácianem był chatarem Schroniska Téryego. W 1942 roku u wylotu Doliny Małej Zimnej Wody wybudował prywatne schronisko, które prowadził do 1948 roku. Nosiło ono wówczas aktualną nazwę Schronisko Zamkovskiego. W 1948 roku zostało ono skonfiskowane przez państwo czechosłowackie i nazwane „Nálepkową chatą”. W latach 1949–1950 prowadził jeszcze Schronisko Bilíka, następnie opuścił Tatry i przeprowadził się do Bańskiej Szczawnicy, gdzie przebywał aż do śmierci.

István Zamkovszky prowadził także ożywioną działalność pisarską. Był wielojęzyczny – potrafił posługiwać się również językiem polskim, choć z błędami. Jego taternickie teksty publikowane były m.in. w polskim „Taterniku” – do redakcji przysyłał gotowe artykuły w języku polskim, które publikowane były po korektach stylistycznych.

Ważniejsze tatrzańskie osiągnięcia wspinaczkoweEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Zamkovszky uważał się za Węgra – w literaturze słowackiej podawane jest jego słowackie pochodzenie.

BibliografiaEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.