Iwan Jumaszew

Iwan Stiepanowicz Jumaszew, ros. Иван Степанович Юмашев (ur. 9 października 1895 w Tbilisi, zm. 2 września 1972 w Leningradzie) – radziecki admirał[2], uczestnik II wojny światowej, zastępca ministra obrony ZSRR i naczelny dowódca Sił Morskich ZSRR, minister Sił Morskich ZSRR (1950–1951), Bohater Związku Radzieckiego (1945), deputowany do Rady Najwyższej ZSRR II kadencji (1946–1950).

Iwan Stiepanowicz Jumaszew
Иван Степанович Юмашев
Ilustracja
admirał Iwan Jumaszew
admirał admirał
Data i miejsce urodzenia 9 października 1895
Tbilisi, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 2 września 1972
Leningrad
Przebieg służby
Lata służby 1912–1957
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Naval Ensign of the Soviet Union.svg Marynarka Wojenna Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich
Jednostki Flota Czarnomorska, Flota Czarnomorska
Stanowiska ddwódca Floty Czarnomorskiej i Floty Oceanu Spokojnego, dowódca Marynarki Wojennej ZSRR
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” Medal „Za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „Dwadzieścia lat Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „Czterdzieści lat zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski
Iwan Stiepanowicz Jumaszew
Data i miejsce urodzenia 9 października 1895
Tbilisi
Data i miejsce śmierci 2 września 1972
Leningrad
Minister sił morskich ZSRR
Okres od 25 lutego 1950
do 20 lipca 1951
Przynależność polityczna Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików)
Poprzednik Aleksandr Wasilewski[1]
Następca Nikołaj Kuzniecow
Krążownik „Admirał Jumaszew”, 1982

ŻyciorysEdytuj

Dzieciństwo i młodośćEdytuj

Urodził się w Tyflisie w Gruzji w rodzinie robotnika kolejowego, z pochodzenia Rosjanin. W 1912 został wcielony do wojska, służył jako marynarz we Flocie Bałtyckiej. Po wybuchu rewolucji październikowej członek komitetu marynarzy.

W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, a od 1919 służył w marynarce wojennej. W trakcie wojny domowej służył na okrętach Flotylli Astrachańsko-Kaspijskiej i Wołżańsko-Kaspijskiej.

Okres międzywojennyEdytuj

Po zakończeniu wojny domowej służył w Flocie Bałtyckiej. W latach 1920–1921 oficer artylerii na pancerniku „Pietropawłowsk”, a następnie zastępca dowódcy pancernika. W 1925 ukończył kurs nawigatorów, a następnie służył jako nawigator na niszczycielach „Lenin” i „Wojkow”. W 1926 przeniesiony do Floty Czarnomorskiej, gdzie został starszym zastępcą dowódcy krążownika „Komintern”. W 1927 został dowódcą niszczyciela „Dzierżyński”. W 1932 ukończył kurs dowódców okrętów przy Wojskowej Akademii Morskiej i został dowódcą krążownika „Profintern” (później nosił nazwę „Krasnyj Krym”). W 1934 został dowódcą dywizjonu niszczycieli Floty Czarnomorskiej, a w 1935 dowódcą brygady krążowników.

We wrześniu 1937 został szefem sztabu Floty Czarnomorskiej a w styczniu 1938 dowódcą Floty Czarnomorskiej.

II wojna światowaEdytuj

W marcu 1939 został dowódcą Floty Oceanu Spokojnego i dowodził nią do 1947. Znacząco przyczynił się do rozwoju i umocnienia floty, budowy bazy marynarki wojennej ZSRR oraz obrony wybrzeża na Dalekim Wschodzie. 4 czerwca 1940 został mianowany na stopień wiceadmirała, a 31 maja 1943 admirała. Od sierpnia do września 1945 wspólnie z wojskami 1. i 2. Frontu Dalekowschodniego brał udział w pokonaniu Armii Kwantuńskiej oraz zajęciu Sachalina i Wysp Kurylskich.

Za dowództwo flotą w walkach z wojskami japońskimi, 14 września 1945 został nagrodzony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego i Orderem Lenina.

Okres powojennyEdytuj

W styczniu 1947 został zastępcą ministra obrony ZSRR i naczelnym dowódcą Sił Morskich ZSRR, a w lutym 1950 ministrem Sił Morskich ZSRR. W latach 1946–1950 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR II kadencji. W 1951 został komendantem Wojskowej Akademii Morskiej im. Klimienta Woroszyłowa i funkcję tę pełnił do 1957 kiedy przechodzi do rezerwy.

Zmarł w dniu 2 września 1972 w Leningradzie i został pochowany na cmentarzy Serafimowskim.

Imię Admirał Jumaszew nosił krążownik rakietowy projektu 1134A, służący w flocie radzieckiej w latach 1977–1993.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jako minister sił zbrojnych ZSRR
  2. wiceadmirał - Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 946 z 4 czerwca 1940, admirał - Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 616 z 31 maja 1943
  3. Wojciech Stela: Polskie ordery i odznaczenia (Vol. I). Warszawa: 2008, s. 48.

BibliografiaEdytuj