Izabela Kowalczyk

polska historyczka sztuki, badaczka kultury, nauczycielka akademicka, krytyczka, publicystka

Izabela Ewa Kowalczyk (ur. 4 maja 1971) – historyczka sztuki, badaczka kultury, nauczycielka akademicka, krytyczka, publicystka i feministka. Profesorka nadzwyczajna na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Redaktorka internetowego pisma „Artmix” (obecnie rubryka czasopisma„Obieg”). Prowadzi blog „Straszna sztuka”.

Izabela Ewa Kowalczyk
Data urodzenia 4 maja 1971
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: kulturoznawstwo
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Głównym przedmiotem zainteresowań Izabeli Kowalczyk jest sztuka współczesna odnosząca się między innymi do kwestii władzy, cielesności, płci oraz do historycznych traum. Zajmuje się również uwikłaniem sztuki w politykę oraz kontrowersjami dotyczącymi politycznej cenzury dzieł sztuki, zwłaszcza prac naruszających tabu związane z religią, cielesnością lub historią. Stosuje między innymi perspektywę feministyczną.

ŻyciorysEdytuj

Absolwentka Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W 2001 uzyskała, na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii. Promotorem jej pracy, zatytułowanej Ciało i władza we współczesnej sztuce polskiej był Piotr Piotrowski. Rozprawa poświęcona była sztuce krytycznej, omówionej na przykładzie twórczości Zofii Kulik, Katarzyny Kozyry, Zbigniewa Libery, Alicji Żebrowskiej, Grzegorza Klamana i Artura Żmijewskiego.

W 2012 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie kulturoznawstwa. Podstawą habilitacji była rozprawa Podróż do przeszłości: interpretacje najnowszej historii w polskiej sztuce krytycznej. Publikacja omawia wybrane przykłady z polskiej sztuki krytycznej podejmujące problemy historii i pamięci, odnoszące się m.in. do takich wydarzeń jak II wojna światowa, Zagłada, stosunki polsko-niemieckie i polsko-żydowskie. Celem pracy jest wskazanie na znaczenie sztuki o przeszłości. W książce omówiona są prace Elżbiety Janickiej, Rafała Jakubowicza, Artura Żmijewskiego, film artystyczno-dokumentalny Wspomnienia z miasta L. Moniki Kowalskiej, Grzegorza Kowalskiego i Zbigniewa Sejwy oraz książka Co robi łączniczka Zbigniewa Libery i Darka Foksa. Książka pokazuje historię jako kulturową konstrukcję i jest ważnym głosem w dyskusji nad znaczeniem przeszłości we współczesnej kulturze.

Od 2002 roku pracowała na stanowisku adiunkta w Zakładzie Historii Sztuki Nowoczesnej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a od 2008 roku na kulturoznawstwie w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu, gdzie w 2012 roku otrzymała stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 2014 roku rozpoczęła pracę jako profesor nadzwyczajny na Wydziale Edukacji Artystycznej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu Prowadziła też zajęcia na Gender Studies IBL PAN w Warszawie.

W latach 2003–2006 była doradczynią Biura Kopernikus – polsko-niemieckiego projektu kulturowego przy Kulturstiftung des Bundes. Doradzała też przy projekcie wystawy Gender Check / Sprawdzam płeć (mumok, Wiedeń, 2009 oraz Zachęta, Warszawa, 2010).

Kuratorka wystaw: „Niebezpieczne związki sztuki z ciałem” (Galeria Miejska Arsenał, Poznan, 2002), „Uroki władzy (o władzy rozproszonej, ideologii i o widzeniu)” (Arsenał, Poznań, 2009), „Mikroutopie codzienności” (Centrum Sztuki Współczesnej Toruń, 2013) oraz kilku wystaw indywidualnych.

W 2001 roku otrzymała Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy za książkę Ciało i władza. Polska sztuka krytyczna lat 90. oraz za prowadzenie internetowego pisma o sztuce Artmix[1].

Współzałożycielka Zielonych 2004 i kandydatka tej partii w wyborach do Sejmu w 2005 z listy SdPl. W latach 2004–2006 członkini zarządu krajowego Zielonych.

Wybrane publikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Nagroda Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy. Culture.pl, 2005. [dostęp 2012-11-26].

BibliografiaEdytuj

  • Sławomir Kalembka (red.), Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 365, ISBN 83-231-1988-0.

Linki zewnętrzneEdytuj