Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Kariera wojskowaEdytuj

Urodzony w Zakopanem jako syn Józefa i Franciszki Karpol. W latach 1910–1916 uczęszczał do państwowego Gimnazjum w Nowym Targu. Od 2 lutego 1917 do 3 marca 1918 walczył na froncie rosyjskim, a od 5 marca 1918 20 czerwca 1918 na froncie włoskim. Podczas walk na froncie włoskim został ranny. We wrześniu 1918 zbiegł ze szpitala w Hebie do Zakopanego. W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do Brygady Strzelców Podhalańskich. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w roku 1920 podczas której został ranny. W 1923 zdał maturę jako ekstern. W czerwcu 1924 ukończył kurs dla abiturientów przy Akademii Handlowej w Krakowie. W grudniu 1919 otrzymał stopień podporucznika, a w październiku 1920 na porucznika. Brał udział w formowaniu kompanii wysokogórskiej. Pełnił funkcję instruktora szkolenia. W czerwcu 1919 brał udział w marszu na Spisz. Latem 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas odwrotu spod Kijowa w bitwie pod Owruczem został ranny[1]. W październiku 1921 odszedł do rezerwy. W 1928 został urzędnikiem w Zakopanem. Od 1933 do września 1939 został naczelnikiem wydziału finansowego. Uczestniczył w wojnie obronnej 1939 stopniu kapitana[2]. Po wojnie był naczelnikiem wydziału w zarządzie miejskim. Zmarł 22 kwietnia 1949 r i został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul Nowatorskiej[2].

Kariera sportowaEdytuj

Narciarstwo zaczął uprawiać w szkole średniej. Pierwszym występem Bujaka był start w zawodach 4-5 stycznia 1913 na Kalatówkach. Odniósł zwycięstwo w biegu juniorów.21-22 lutego 1920 odniósł zwycięstwo w Mistrzostwach Polski w slalomie i 2 miejsce w w biegu przeszkodami. Do 1925 reprezentował Sekcję Narciarską polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego Zakopanem. Od 1926 reprezentował Sokoła Zakopane. W 1925 zwyciężył w mistrzostwach Polski w narciarskim biegu na 30 km zajął 2 miejsce na 18 km[1]. W 1926 zajął 2 miejsce w mistrzostwach Polski w narciarskim biegu na 18 km. W 1925 i 1926 roku wygrał klasyfikację Przeglądu Sportowego na najlepszego narciarza konkurencji biegowych a w latach 1927-1928 zajmował drugie miejsce w tej klasyfikacji[2]. Podczas igrzysk olimpijskich w Sankt Moritz w 1928 r. zajął 18 miejsce w biegu narciarskim na dystansie 18 km oraz 19 miejsce w biegu narciarskim na 30 km. Na Mistrzostwach Świata 1929 został ze startów w biegach wykluczony przez komisję lekarską ze względu na podejrzenie żółtaczki[3]

OsiągnięciaEdytuj

  • 1920 - 1. miejsce w mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim w slalomie
  • 1925 - 1. miejsce w mistrzostwach Polski w narciarskim biegu na 30 km
  • 1926 - 1. miejsce w mistrzostwach Polski w narciarskim biegu na 18 km
  • 1926 - 3.miejsce w mistrzostwach Polski w skokach narciarskich
  • 1927 - 1. miejsce w mistrzostwach Polski w narciarskim biegu na 18 km
  • 1928:

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 1925 - zwycięzca klasyfikacji Przeglądu Sportowego na najlepszego narciarza
  • 1926 - zwycięzca klasyfikacji Przeglądu Sportowego na najlepszego narciarza

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wryk 2015 ↓, s. 166.
  2. a b c Wryk 2015 ↓, s. 167.
  3. Czech i Polankowa zdobywają dla Polski pierwsze mistrzostwa Europy. „Przegląd Sportowy”, s. 1, 9 lutego 1929. Prasa Polska (pol.). 

BibliografiaEdytuj