Otwórz menu główne

Józef Daniel Krzeptowski

polski skoczek narciarski

Józef Daniel Krzeptowski (ur. 29 lipca 1921 w Inowrocławiu, zm. 13 sierpnia 2002 w Zakopanem) – polski narciarz, kombinator norweski, biegacz i skoczek narciarski, olimpijczyk z Sankt Moritz i Cortiny d’Ampezzo. W czasie II wojny światowej kurier na trasie Zakopane – Budapeszt. Uczestnik kampanii francuskiej, jeniec stalagu, robotnik przymusowy, żołnierz Legii Cudzoziemskiej. Od 1951 mąż Anny Gąsienicy-Gładczan. Ślub miał miejsce 26 kwietnia 1951[1]. Mieli dwóch synów.

Józef Daniel Krzeptowski
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1921
Inowrocław, Polska
Data i miejsce śmierci 13 sierpnia 2002
Zakopane, Polska
Klub SN PTT Zakopane (1936–1950)
CWKS Zakopane (1951–1956)
Odznaczenia
Krzyż Partyzancki Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie Krzyż Armii Krajowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Spis treści

Przebieg karieryEdytuj

Pierwszy start Daniela Krzeptowskiego odnotowano w 1937 roku, kiedy to w dniach 17-18 kwietnia w Hali Pysznej odbył się jubileusz 30-lecia klubu SN PTT Zakopane[2]. W ramach uroczystych obchodów zorganizowano bieg zjazdowy dla seniorów, juniorów i pań. W kategorii juniorów 16-letni Daniel zajął trzecie miejsce, za Stanisławem i Janem Kulami[2]. W tamtym roku Krzeptowski triumfował jeszcze w biegu juniorów w Iwoniczu. W latach 1936-39 należał do czołówki polskich juniorów[2].

We wrześniu 1939 przebywał na Kujawach. Wrócił do Zakopanego i od 5 października 1939 do 28 marca 1940 był kurierem na Węgrzech. W 1940, razem ze Stanisławem Kulą, przedostał się do Francji, gdzie zapisał się do Armii Polskiej gen. Władysława Sikorskiego. Od 1940 do 1945 przebywał w obozie jenieckim w Felinbosien (Hanower, XI B)[3][2] i jako robotnik przymusowy pracował w kopalni węgla kamiennego koło Magdeburga (XII/14).

Po nastaniu pokoju Daniel startował w zawodach narciarskich we Francji. W styczniu 1946 był drugi w konkursie skoków w Megève, trzeci na skoczni Le Bossons w Chamonix, w marcu zwyciężył w Contamins i w szwajcarskim Zermatt. Rok później wziął udział w Międzynarodowym Tygodniu Narciarstwa w Chamonix. Odnotował tam udany start w kombinacji norweskiej (5. miejsce). Ponadto był dziewiąty w biegu na 18 km, w skokach 23. oraz 5. w skokach do kombinacji[2].

W 1948 pojechał do Sankt Moritz na olimpiadę. W biegu na 18 km był 62. z czasem 1.31:05. W biegu sztafetowym Polska zajęła 10. pozycję na jedenaście drużyn startujących (czas 43:03). W konkursie skoków Krzeptowski lądował na 54,5 m i 55 m, co dało mu 30. lokatę (188,9 pkt.). W skokach do kombinacji był 18., a w biegu 26., co dało mu po zsumowaniu 22. miejsce (359,80 pkt. na koncie)[4].

Po powrocie ze Szwajcarii był drugi, za Stefanem Dziedzicem, w biegu terenowym rozgrywanym w ramach Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny. W biegu zjazdowym przegrał tylko z Józefem Marusarzem. W slalomie zajął już dalsze miejsce. Ostatniego dnia wygrał konkurencję skoków i wygrał cały Memoriał[4]. W 1950 Krzeptowski był drugi w biegu na 14 km, wygrał za to dwubój. Opuścił SN PTT i przeszedł do Centralnego Wojskowego KS Zakopane[3]. Rok później ponownie tryumfował w całym Memoriale. Zwyciężył też w Pucharze Tatr, Memoriałach im. porucznika Wójcickiego, kombinacji norweskiej w Moskwie na skoczni na Leninowskich Wzgórzach (był 3., pokonał między innymi mistrza olimpijskiego w kombinacji z igrzysk w Oslo, Norwega Sverre Stenersena)[1].

Podczas treningu na olimpijskiej skoczni w Oslo podczas igrzysk olimpijskich upadł, łamiąc obojczyk[1]. W 1956 był drugi w krajowych eliminacjach, które miały na celu wyłonienie kadry kombinatorów na olimpiadę w Cortinie d’Ampezzo. W styczniu Polacy wystartowali w międzynarodowych zawodach w Le Brassus w Szwajcarii. Tam Krzeptowski był dopiero szósty[1]. We Włoszech Daniel w kombinacji był na 29. pozycji. Niedługo potem zakończył karierę sportową. Został trenerem, najpierw w SN PTT, a szkolił kadrę narodową[1].

Został odznaczony wieloma odznaczeniami, m.in. Mistrza Sportu, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (15 października 1990), Krzyżem Armii Krajowej. Mianowany podporucznikiem Wojska Polskiego w dniu 17 listopada 2000 r.[1] Zmarł 12 sierpnia 2002. Jest pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.

Jego osobie pisarz Adam Bahdaj zadedykował cykl powieściowy o kurierach tatrzańskich, na kanwie którego powstał serial telewizyjny Trzecia granica[5].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskie  Edytuj

1948   Sankt Moritz 22. miejsce (w kombinacji norweskiej), 30. miejsce (w skokach), 62. miejsce (w biegu na 18 km), 10. miejsce (w sztafecie)
1952   Oslo
1956   Cortina d’Ampezzo 29. miejsce (w kombinacji norweskiej)

Starty J. Daniela Krzeptowskiego w skokach na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 7 lutego 1948   Sankt Moritz Olympiaschanze indywid. 54,5 m 55,0 m 188,9 pkt 39,2 pkt Petter Hugsted

Starty J. Daniela Krzeptowskiego w kombinacji na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina/konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
22. 31 stycznia - 2 lutego 1948   Sankt Moritz kombinacja norweska
skoki
+ bieg na 18 km
359,80 pkt. 89,00 pkt. Heikki Hasu
29. 27 stycznia 1956   Cortina d’Ampezzo kombinacja norweska
skoki
+ bieg na 18 km
396,100 pkt. 58,90 pkt. Sverre Stenersen

Starty J. Daniela Krzeptowskiego w biegach na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina Czas Strata Zwycięzca
10. 3 lutego 1948   Sankt Moritz sztafeta 4 x 10 km 2:59:19,0 0:27:11,0 Szwecja
62. 31 stycznia 1948   Sankt Moritz bieg na 18 km 1:31:05,0 0:17:15,0 Martin Lundström

Sukcesy krajoweEdytuj

  • mistrz Polski w biegu na 18 km (1949, 1950)
  • mistrz Polski w kombinacji norweskiej (1948, 1949, 1950, 1951, 1953, 1954, 1955)
  • mistrz Polski w sztafecie 4 x 10 km (1950, 1951, 1954)[3]
  • wicemistrz Polski w skokach narciarskich (1947, 1950)[6]
  • wicemistrz Polski w kombinacji norweskiej (1947)
  • siedmiokrotnie zwycięstwo w Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny (1948-1955)
  • dwukrotnie zwycięstwo w Pucharze Tatr[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Szatkowski 2003 ↓, s. 3.
  2. a b c d e Szatkowski 2003 ↓, s. 1.
  3. a b c d Biografie: Daniel Krzeptowski Józef. olimpijski.pl. [dostęp 2016-09-25].
  4. a b Szatkowski 2003 ↓, s. 2.
  5. FilmPolski.pl - TRZECIA GRANICA, www.filmpolski.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  6. Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich 1920-2002 (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2011-12-29].

BibliografiaEdytuj