Otwórz menu główne

Józef Dzioba (ur. 1892[1], zm. 27 listopada 1950[2][3]) – polski duchowny rzymskokatolicki, urzędnik kościelny różnych szczebli, wykładowca, ostatni przedwojenny rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1915[4]. Początkowo pracował w archidiecezji warszawskiej, jednak, gdy w 1920 powstała diecezja łódzka, został do niej inkardynowany. W Łodzi był potem wikariuszem w katedrze[5] oraz notariuszem kurii[6], notariuszem sądu biskupiego[5], cenzorem publikacji religijnych[5] i profesorem[7] w seminarium duchownym. W 1932 po rezygnacji ks. Jacobiego ze stanowiska rektora seminarium został obrany jego następcą. Rektorem był aż do zamknięcia seminarium przez gestapo w lutym 1940. Mimo iż niemieccy oficerowie już jesienią 1939 nakazali zaprzestać dalszego prowadzenia działalności edukacyjnej, wspólnie z innymi kapłanami wykładał (on sam prawo kanoniczne) i zarządzał seminarium jeszcze przez kilka miesięcy[8].

Zaraz po zakończeniu działań wojennych został proboszczem parafii św. Anny w Łodzi[9] i funkcję tę sprawował do końca swego życia. Zmarł pięć lat po wojnie.

PrzypisyEdytuj

  1. [1] Z. Czernicki, Schematyzm Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej: z mapą diecezji i dodatkiem spisu polskich parafii i polskiego duchowieństwa w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, dalej: Schematyzm..., Kraków 1925, s. 150.
  2. Archidiecezja łódzka. Informator 2007, pod red. ks. mgr. inż. Józefa Jańca, dalej: Informator..., Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2007, s. 756.
  3. [2] ks. dr Sławomir Sosnowski, ks. dr Zbigniew Tracz, ks. mgr Grzegorz Kopytowski, Kalendarz liturgiczny archidiecezji łódzkiej 2007, Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2007, s. 257.
  4. Schematyzm..., s. 150.
  5. a b c Tamże.
  6. Tamże, s. 149.
  7. Tamże, s. 150.
  8. [3] Marek Budziarek, Martyrologia wykładowców łódzkiego seminarium duchownego podczas okupacji hitlerowskiej 1939-1945 [w:] Łódzkie Studia Teologiczne, t. 1, Łódź 1992.
  9. Informator..., s. 284.