Otwórz menu główne
Grób Józefa Jarzębskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Józef Jarzębski (ur. 18 września 1878 w Nieborowie, zm. 4 marca 1955 w Warszawie) – polski skrzypek i uznany pedagog muzyczny[1].

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcił wielu wybitnych skrzypków, takich jak Grażyna Bacewicz, Zenon Bąkowski, Wacław Niemczyk, Stefan Rachoń, Eugenia Umińska, Tadeusz Wroński, Tadeusz Zygadło.

Był synem Konstancji Klatt i Feliksa Jarzębskiego[2]. Studiował w Konserwatorium Warszawskim skrzypce u E. Stillera i S. Barcewicza, kontrapunkt u Z. Noskowskiego. Dyplom uzyskał w 1899. Studiował później eksternistycznie w Konserwatorium Petersburskim (dyplom 1905). W tym okresie uczył w klasie skrzypiec szkoły muzycznej w Tambowie. Od 1908 grał w orkiestrze Moskiewskiego Teatru Operowego. Pracę pedagogiczną kontynuował w Astrachaniu i Żytomierzu.

Po powrocie do Polski w latach 1918-1939 był profesorem Warszawskiego Konserwatorium. W latach 1946–1955 prowadził klasę skrzypiec w PWSM w Warszawie.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[2].

NagrodyEdytuj

  • 1955 – Nagroda Muzyczna miasta Warszawy

PublikacjeEdytuj

  • Szkoła na skrzypce – 3 cz. wyd. PWM (1 wydanie 1947–48)

PrzypisyEdytuj

  1. Marek Lebioda: Encyklopedia Muzyczna. T. 4: hij. Warszawa: PWM. ISBN 83-224-0453-0.
  2. a b Józef Jarzębski. Nieobecni. Znajdź groby swoich bliskich. [dostęp 2015-04-02].