Józef Kaczkowski (samorządowiec)

samorządowiec polski, pedagog

Józef Kaczkowski (ur. 17 kwietnia 1892 w Pajęcznie pod Radomskiem, zm. 17 marca 1954 we Wrocławiu) – radny, a później prezydent Dąbrowy Górniczej, prezydent Sosnowca, poseł na Sejm IV kadencji, pedagog, działacz polityczny, literat.

Józef Kaczkowski
Ilustracja
Józef Kaczkowski
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1892
Pajęczno
Data i miejsce śmierci 17 marca 1954
Wrocław
Prezydent Dąbrowy Górniczej
Okres od 11 kwietnia 1933
do 19 grudnia 1934
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Zbigniew Madeyski
Następca Mateusz Siwik
Prezydent Sosnowca
Okres od 29 grudnia 1934
do 1 września 1939
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem
Poprzednik Hugon Almstaedt
Następca Antoni Barański (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Był synem rolnika Franciszka i Marii z Dobrskich. Uczęszczał do gimnazjum w Płocku, egzamin dojrzałości zdał w 1913 w trybie eksternistycznym we Lwowie; przez pewien czas był słuchaczem Szkoły Politechnicznej we Lwowie, by jeszcze w 1913 podjąć studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po przerwie w studiach (w latach I wojny światowej) w 1921 uzyskał dyplom Wydziału Filozoficznego UJ, a rok później – dyplom nauczyciela szkół średnich. Był dyrektorem gimnazjum w Sosnowcu. Działał w organizacjach „Promień”, „Życie Stowarzyszenia Postępowej Młodzieży Akademickiej” oraz Polska Organizacja Wojskowa. Działacz BBWR (w latach 1935–1938 poseł na Sejm, członek sejmowej Komisji Administracyjno-Samorządowej, Komisji Oświatowej i Komisji Spraw Zagranicznych), a później Stronnictwa Demokratycznego.

Wojnę spędził pod Skierniewicami, gdzie niezależnie od pracy w spółdzielni rolniczej zajmował się tajnym nauczaniem. W 1945 należał do organizatorów szkolnictwa w Brzegu, był dyrektorem tamtejszego gimnazjum i liceum, w latach 1949–1951 dyrektorem administracyjnym (i wykładowcą) Państwowego Ośrodka Szkolenia Handlowego Państwowych Domów Towarowych we Wrocławiu, a od 1952 naczelnikiem Wydziału Administracyjnego, Finansowego i Gospodarczego Zakładu Doskonalenia Rzemiosła we Wrocławiu. W Brzegu udzielał się jako samorządowiec, pełniąc mandat radnego i przewodnicząc komisji finansowej Miejskiej Rady Narodowej.

Kaczkowski był autorem szeregu artykułów z zakresu wychowania młodzieży, szkolnictwa, polityki, ogłaszanych m.in. w „Gońcu Częstochowskim”, „Głosie Nauczycielskim”, „Nowej Reformie”, „Iskrze”, „Expresie Zagłębia”. Napisał też dwa utwory dramatyczne (Dla Ojczyzny, 1917 i Pierścień, 1922). Przyjaźnił się z Juliuszem Kadenem-Bandrowskim.

Z małżeństwa w Zofią z Gruszczyńskich miał syna Andrzeja.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. M.P. z 1933 r. nr 235, poz. 255 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  2. M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 345 „za zasługi na polu pracy społecznej”.

BibliografiaEdytuj