Otwórz menu główne

Józef Adam Feliks Bronisław Lasocki herbu Dołęga (ur. 27 listopada 1861[1] w Bieżuniu, zm. 8 czerwca 1931 w Krakowie) – polski wojskowy, hrabia, generał major cesarskiej i królewskiej armii, generał dywizji Wojska Polskiego.

Józef Adam Feliks Lasocki
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1861
Bieżuń
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1931
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1882 - 1921
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 Brygada Jazdy
8 Dywizja Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Signum Laudis (w czasie pokoju) Odznaka za Służbę Wojskową (25 lat)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Bronisława, właściciela ziemskiego, powstańca 1863, i Felicji z Wołowskich. Kształcił się w gimnazjum w Tarnopolu i Rzeszowie. W latach 1878–1879 ukończył dwa semestry na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz jeden semestr na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Genewie, po czym przerwał studia i odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w 1 Galicyjskim pułku ułanów w Krakowie. W latach 1880–1882 uczył się w szkole kadetów. Od 1882 w armii austriackiej. Ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii i jako oficer zawodowy służył w austriackiej kawalerii do 1913 w 1 pułku ułanów w Krakowie. Podpułkownik z 1911. Potem i na froncie dowodził 2 pułkiem ułanów. Pułkownik z 1914. Walczył na froncie rosyjskim. W marcu 1917 objął dowództwo XXIV Brygady Piechoty. 1 maja 1918 awansował na generała majora.

Służba w Wojsku PolskimEdytuj

7 stycznia 1919 przyjęty został do Wojska Polskiego i mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego „Łódź”. W marcu 1919 objął dowództwo 2 Brygady Jazdy, a następnie Grupy Zaniemeńskiej, 2 Dywizji Litewsko-Białoruskiej (od 21 października 1919) i 8 Dywizji Piechoty (od listopada 1919). Od 25 lutego 1920 pozostawał w dyspozycji Naczelnego Wodza. W sierpniu 1920 wyznaczony został na stanowisko dowódcy Grupy „Dolnej Wisły”. 17 sierpnia przybył ze swoim sztabem do Łącka. Z uwagi na zakończenie walk na odcinku grupy dowództwa nie objął[2]. 9 września 1920 ponownie przeniesiony został do dyspozycji Naczelnego Wodza, w ramach której otrzymał zadanie przeprowadzenia przeglądu (perlustracji) taborów Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznika. 26 października 1923 Prezydent RP, Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu rzeczywistego generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie generałów[3]. Na emeryturze osiadł w Krakowie, gdzie zmarł 8 czerwca 1931[4].

RodzinaEdytuj

Po ojcu Bronisławie był dziedzicznym hrabią belgijskim, sam uzyskał potwierdzenie tytułu w Austrii 8 kwietnia 1888[5].

Żonaty z baronówną Marią Teresą z Romaszkanów[6][7] miał czworo dzieci: Stefana Jakuba Józefa (1897–~1943) zginął w KL Stutthof, Jana Kazimierza (1899–1936), Teresę (1905–1974), żonę prof. Karola Estreichera jr, oraz Ewę (1908–1992)

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1923 (s. 1575) podaje jako datę urodzenia 27 listopada 1862 r.
  2. Andrzej Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919-1920 ... s. 40.
  3. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z 07.11.1923 r.
  4. Zmarli. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 171, Nr 4 z 22 lutego 1932. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 
  5. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 535-536.
  6. a b c Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. XIV. Lasoccy-Liwiński. Warszawa: 1911, s. 11-12.
  7. Józef Adam Feliks Bronisław hr. Lasocki z Lasocina h. Dołęga, www.sejm-wielki.pl

BibliografiaEdytuj

  • Fotografia z żoną
  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
  • Jan Rydel, W służbie cesarza i króla: generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2001, ISBN 83-7188-235-1, OCLC 830250410.
  • Andrzej Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919-1920. Mały słownik biograficzny, Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku, Białystok 1993
  • Jadwiga Siedlecka "Generał Józef Lasocki - syn bieżuńskiej ziemi"
  • Dariusz Matelski, Karol Estreicher jr 1906-1984 -biografia wielkiego Polaka, t. I (do 1939 roku), Kraków 2016, s. 177, 179, 326, 377 oraz zdj. nr 66, 90, 111, 291.