Otwórz menu główne

Józef Schindler[1] (ur. 23 listopada 1860, zm. po 1939 w Cieszynie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Józef Schindler
generał brygady generał brygady
Data urodzenia 23 listopada 1860
Data i miejsce śmierci po 1939
Cieszyn
Przebieg służby
Lata służby do 1924
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Dowództwo Okręgu Generalnego „Kielce”
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VI
Stanowiska szef intendentury okręgu generalnego
szef intendentury okręgu korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Oficer Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

1 listopada 1916 roku został mianowany na stopień starszego intendenta wojskowego I klasy (niem. Militäroberintendant 1. Klasse), który odpowiadał stopniowi pułkownika. W 1917 roku pełnił służbę w Intendenturze XI Korpusu we Lwowie[2].

19 lutego 1919 roku został mianowany szefem intendentury Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”[3]. W sierpniu 1921 mianowany został pomocnikiem płk. Aleksandra Litwinowicza, szefa Departamentu VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie przy ulicy Nalewki 4. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów, a jego oddziałem macierzystym był Departament VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych[4].

W następnym roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i wyznaczony na stanowisko szefa intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie[5].

31 marca 1924 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski, na wniosek ministra spraw wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego, awansował go na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 13. lokatą w korpusie generałów[6][7].

W czerwcu 1924 roku zakończył służbę w DOK VI. Z dniem 15 czerwca 1924 roku pełnienie obowiązków szefa Intendentury DOK VI powierzono ppłk. int. Kazimierzowi Hubertowi[8]. Z dniem 31 lipca tego roku, zgodnie z art. 72 Ustawy z dnia 23 marca 1922 o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojska Polskiego (przekroczenie granicy wieku 59 lat dla generałów brygady) przeniesiony został w stan spoczynku[9][10]. Mieszkał we Lwowie[11]. Po kapitulacji załogi obrony Lwowa przedostał się na teren okupacji niemieckiej. Zmarł w Cieszynie.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. w 1918 roku w ewidencji c. i k. Armii figurowało jeszcze czterech oficerów o tym samym nazwisku i imieniu, a mianowicie: por. Josef Schindler z Pułku Artylerii Fortecznej Nr 4 (s. 1328, 1376), ppor. Josef Schindler z Pułku Artylerii Polowej Nr 12 (s. 1110, 1149), por. rez. Josef Schindler z Pułku Piechoty Nr 102 (s. 219, 808) i chor. rez. (niem. fähnrich) Josef Schindler z Pułku Piechoty Nr 49 (s. 275, 613).
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1772.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 24 z 04.03.1919 r.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 337.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 98, 1271.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 165.
  7. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322, tu figuruje jako generał brygady stanu spoczynku ze starszeństwem z 1 lipca 1921 roku.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 66 z 13 lipca 1924 roku, s. 383.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 24 czerwca 1924 roku, s. 345.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.

BibliografiaEdytuj