Józef Wolff (historyk)

polski historyk i księgarz

Józef Ludwik Wolff (ur. 15 grudnia 1852 w Warszawie, zm. 9 sierpnia 1900 w Heidelbergu) – polski historyk, księgarz, heraldyk i genealog.

Józef Ludwik Wolff
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 grudnia 1852
Warszawa

Data i miejsce śmierci

9 sierpnia 1900
Heidelberg

Zawód, zajęcie

historyk, księgarz

Grób Józefa Wolffa na cmentarzu Powązkowskim

Życiorys edytuj

Urodził się jako syn kupca i bankiera pochodzenia żydowskiego Ludwika Wolffa i Józefiny ze Zdzienieckich. Po ukończeniu szkół średnich w kraju studiował w Lipsku nauki ekonomiczne. Pracował następnie w Banku Handlowym w Warszawie jako prokurent. W późniejszym okresie jego pasją stała się historia. Przeniósł się do Petersburga, gdzie oprócz działalności księgarskiej, prowadził badania źródłoznawcze Metryki Litewskiej. Był członkiem korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie. Pozostawił po sobie kilka znaczących opracowań prozopograficznych. Niektóre z nich, choć wydane pod jego nazwiskiem, były w rzeczywistości autorstwa Konstantego Ożarowskiego. Ze spuścizny niepublikowanej Wolffa wymienić należy rękopis czterotomowej pracy Herbarz szlachty litewskiej, który spłonął wraz z jego księgozbiorem liczącym 2100 pozycji w Bibliotece Krasińskich w Warszawie w 1944. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 156-2-16/17)[1].

Publikacje edytuj

  • O kniaziach Kobryńskich, Kraków 1883.
  • Pacowie. Materyjały historyczno-genealogiczne, Petersburg 1885.
  • Senatorowie i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego 1386–1795, Kraków 1885.
  • Żyd ministrem króla Zygmunta. Szkic historyczny, Kraków 1885 (reprint Tel-Awiw 1988).
  • Ród Gedimina. Dodatki i poprawki do dzieł K. Stadnickiego: „Synowie Gedymina”, „Olgierd i Kiejstut” i „Bracia Władysława Jagiełły”, Kraków 1886.
  • Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa 1895 (reprint Warszawa 1994).

Przypisy edytuj

  1. Cmentarz Stare Powązki: JÓZEFA WOLFF, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-02-22].

Bibliografia edytuj

  • Matthias Mieses, Polacy-chrześcijanie pochodzenia żydowskiego, Warszawa 1938, s. 235.
  • Marian Leczyk, Polsko-rosyjskie związki społeczno-kulturalne na przełomie XIX i XX wieku, Warszawa 1980, s. 155 nn
  • Józef Wolff [w:] Słownik historyków polskich, red. Maria Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 562.
  • Artur Kijas, Polacy w Rosji od XVII wieku do 1917 roku. Słownik biograficzny, Poznań 2000, s. 380.

Linki zewnętrzne edytuj