Jędrzej Krupiński

Ten artykuł dotyczy lekarza. Zobacz też: Jędrzej de Pelikan-Krupiński.

Jędrzej Krupiński (ur. 11 listopada 1744, zm. 27 kwietnia 1783) – polski lekarz anatom. Studiował medycynę na uniwersytecie w Wiedniu w klinice Antona de Haëna. 24 grudnia 1772 otrzymał promocję doktorską[1]. W 1773 objął – wraz z Janem Franciszkiem Spaventim – urząd lekarza prowincjalnego (medicus provincialis) Lwowa, a w 1776 został naczelnym lekarzem (protomedicus) na obszarze Galicji. Organizator służby zdrowia. Do jego zasług należy poprawa warunków sanitarnych. Był wykładowcą i profesorem medycyny na uniwersytecie Lwowskim, oraz w szkole cyrulików i akuszerek.

PublikacjeEdytuj

  • Theses medicae pro honoribus doctoralibus obtinendis (Viennae 1772).
  • Tractatus de febribus acutis generatim acceptis (Leopoli 1774).
  • Podręcznik anatomii: Osteologia lub nauka o kościach ciała człowieczego (Lwów 1774 ; dostępne online), Splanchnologia lub nauka o trzewach w ciele człowieczym się znayduiących z przydatkiem wykładów fizyologicznych (Lwów 1775 ; dostępne online), Opisanie chorób powszechnieyszych, ich leczenia y osobliwszych uwag (Lwów 1775), Nauka o naczyniach w ciele człowieczem się znayduiących (Lwów 1776), Nauka o myszkach y ścięgnach (Lwów 1777).
  • Wiadomość o rozciekach w powszechniości, w szczególności zaś o wodzie mineralnej kozińskiej. Poczajów 1782.

PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Szumowski, Galicya pod względem medycznym za Jędrzeja Krupińskiego pierwszego protomedyka 1772–1783, Lwów 1907, s. 40.

BibliografiaEdytuj