Język bugijski

język austronezyjski

Język bugijski (ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ Basa Ugi) – język austronezyjski rozpowszechniony wśród ludu Bugijczyków, zamieszkującego zwłaszcza w południowej części indonezyjskiej wyspy Sulawesi. Według danych Ethnologue posługuje się nim 4 mln ludzi[1]. Ludność bugijska obecna jest w wielu regionach archipelagu indonezyjskiego[2]. Pewni użytkownicy języka bugijskiego zamieszkują też malezyjski stan Sabah[1].

ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ
Obszar

Indonezja – wyspy Sulawesi, Jawa i Sumatra, również Malezja (Sabah)

Liczba mówiących

ok. 4 mln w Indonezji[1]

Pismo/alfabet

łacińskie (dawniej lontara)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 3 środek szerszej komunikacji
Kody języka
Kod ISO 639-2 bug
Kod ISO 639-3 bug
IETF bug
Glottolog bugi1244
Ethnologue bug
GOST 7.75–97 буг 123
WALS bug
SIL BUG
Występowanie
Ilustracja
Zasięg geograficzny języka bugijskiego na Sulawesi
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku bugińskim
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Do zapisu języka bugijskiego stosuje się alfabet łaciński[1]. Tradycyjnie służyło do tego pismo lontara, sporządzano w nim manuskrypty na liściach palmowych. Obecnie jego użycie jest ograniczone do zastosowania ozdobno-rytualnego, np. podczas ceremonii ślubnych[3]. Misjonarz B.F. Matthes przetłumaczył na język bugijski Biblię oraz opracował opis jego gramatyki i słownik[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Bugis, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2017-08-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-25] (ang.).
  2. Greg Acciaioli: Bugis. W: David Levinson (red.): Encyclopedia of World Cultures. T. 5: East and Southeast Asia. Boston, MA: G.K. Hall, 1993, s. 48–52. ISBN 0-8168-8840-X. OCLC 22492614. (ang.).
  3. Andrew Dalby, Dictionary of Languages: The definitive reference to more than 400 languages, London: A & C Black, 2004, s. 384, ISBN 978-1-4081-0214-5, OCLC 842286334 [dostęp 2022-12-30] (ang.).
  4. Jan Sihar Aritonang, Karel Adriaan Steenbrink (red.), A History of Christianity in Indonesia, Leiden: Brill, 2008 (Studies in Christian Mission 35), s. 477, DOI10.1163/ej.9789004170261.i-1004, ISBN 978-90-04-17026-1, OCLC 567642904, JSTOR10.1163/j.ctv4cbgb1 [dostęp 2022-12-30] (ang.).

BibliografiaEdytuj