Język cebuański

Język cebuański[2][3], język cebuano (ceb. Binisayang Sinugboanon, Sinebwano) – język austronezyjski z grupy języków bisajskich[1].

Sinugboanon
Obszar Filipiny
Liczba mówiących ok. 16 mln[1]
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Organ regulujący Akademyang Bisaya
Ethnologue 3 szersza komunikacja
Kody języka
ISO 639-2 ceb
Kod ISO 639-3 ceb
IETF ceb
Glottolog cebu1242
Ethnologue ceb
GOST 7.75–97 себ 587
WALS ceb
Występowanie
Ilustracja
Zasięg geograficzny języka cebuańskiego
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku cebuańskim
Słownik języka cebuańskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Nazwa pochodzi od filipińskiej wyspy Cebu. Kod trzyliterowy ISO 639-2 to ceb, nie ma kodu dwuliterowego.

HistoriaEdytuj

Język cebuański pochodzi z wyspy Cebu[4]. Język ten rozprzestrzenił się na pobliskie wyspy, a także Bohol, wschodni Negros, zachodnią i południową część Leyte oraz większość Mindanao, zwłaszcza północną, południową i wschodnią część tejże wyspy[5].

Pierwszą dokumentację lingwistyczną języka cebuańskiego stanowi lista słownictwa sporządzona przez włoskiego odkrywcę Antonio Pigafettę, który był częścią wyprawy Ferdynanda Magellana w 1521 r. i ją udokumentował[6]. Na początku XVIII wieku hiszpańscy misjonarze zapoczątkowali piśmiennictwo w tym języku. W wyniku 300-letniego okresu kolonialnego w Hiszpanii cebuański przejął wiele słów o podłożu hiszpańskim.

Pewne dowody wskazują na istnienie przedhiszpańskiego systemu pisma w tym języku, jednakże jego użycie wydaje się sporadyczne. Hiszpanie odnotowali istnienie pisma zwanego przez tubylców Kudlit-kabadlit[7]. Pismo to zanikło w XVII wieku, ponieważ zostało stopniowo wyparte przez alfabet łaciński.

W okresie kolonializmu (od 1565 do 1898 roku) język cebuański był pod silnym wpływem języka hiszpańskiego. Ze względu na wpływ tego języka wzrosła również liczba dźwięków samogłosek – z trzech do pięciu[8].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Cebuano, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, 2019 [dostęp 2019-06-25] (ang.).???
  2. cebuański, [w:] Dobryslownik.pl [online] [dostęp 2019-06-25].
  3. Natalia Czopek, Język hiszpański i języki Filipin w rękopisach romańskich kolekcji „berlińskiej” przechowywanych w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie [dostęp 2019-06-25].
  4. Cebuano [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  5. A Dictionary of Cebuano Visayan [dostęp 2020-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-09-30] (ang.).
  6. Cebuano language, alphabet and pronunciation [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  7. Finding the „Aginid” [dostęp 2020-05-08] (ang.).
  8. Cebuano [dostęp 2020-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-07] (ang.).