Język ewenkijski

Język ewenkijski (Эвэды̄ турэ̄н) − język tunguski ludu Ewenków. Rozprzestrzeniony we wschodniej Syberii – od Jeniseju do Sachalinu. W Chinach posługuje się nim ok. 11 tys. osób (2007)[1]. Razem z językiem eweńskim i językiem mandżurskim zalicza się do grupy języków tungusko-mandżurskich. Ma wiele gwar i dialektów (m.in. „chakające", „siekające" i „szekające"), a podstawę języka literackiego tworzy dialekt południowy. W języku ewenkijskim występuje harmonia samogłosek. Zalicza się do języków aglutynacyjnych. Dysponuje skomplikowanym systemem przypadków, osobowych form czasownika i imiesłowów. Zawiera liczne zapożyczenia z języka jakuckiego i buriackiego.

Эвэды̄ турэ̄н
Obszar Chiny, Rosja
Liczba mówiących 11 tys. (2007, Chiny)[1]
Pismo/alfabet cyrylica
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Organ regulujący nieregulowany
Ethnologue 7 wypierany
Kody języka
Kod ISO 639-3 evn
IETF evn
Glottolog even1259
Ethnologue evn
GOST 7.75–97 эвк 825
WALS eve
SIL evn
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Słownik języka ewenkijskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Pismo oparte na alfabecie łacińskim funkcjonowało od 1931 roku. Od 1937 roku stosuje się system zapisu oparty na cyrylicy.

AlfabetEdytuj

А а Б б В в Г г Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к
Л л М м Н н Ӈ ӈ О о П п Р р С с Т т У у Ф ф Х х
Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

PrzypisyEdytuj

  1. a b M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Evenki, [w:] Ethnologue [online], wyd. 18, Dallas, Texas: SIL International, 2015 [zarchiwizowane z adresu 2015-03-22] (ang.).???