Język ewenkijski

Język ewenkijski (Эвэды̄ турэ̄н) − język tunguski ludu Ewenków. Rozprzestrzeniony we wschodniej Syberii – od Jeniseju do Sachalinu. W Chinach posługuje się nim ok. 11 tys. osób (2007)[1]. Razem z językiem eweńskim i językiem mandżurskim zalicza się do grupy języków tungusko-mandżurskich. Posiada wiele gwar i dialektów (m.in. „chakające", „siekające" i „szekające"). Podstawę języka literackiego tworzy dialekt południowy. W języku ewenkijskim występuje harmonia samogłosek. Zalicza się do języków aglutynacyjnych. Dysponuje skomplikowanym systemem przypadków, osobowych form czasownika i imiesłowów. Zawiera liczne zapożyczenia z języka jakuckiego i buriackiego.

Эвэды̄ турэ̄н
Obszar Chiny, Rosja
Liczba mówiących 11 tys. (2007, Chiny)[1]
Pismo/alfabet cyrylica
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Organ regulujący nieregulowany
Ethnologue 7 niestały
Kody języka
Kod ISO 639-3 evn
IETF evn
Glottolog even1259
Ethnologue evn
GOST 7.75–97 эвк 825
WALS eve
SIL evn
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Słownik języka ewenkijskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Pismo oparte na alfabecie łacińskim od 1931, a od 1937 na cyrylicy.

AlfabetEdytuj

А а Б б В в Г г Д д Е е Ё ё Ж ж З з И и Й й К к
Л л М м Н н Ӈ ӈ О о П п Р р С с Т т У у Ф ф Х х
Ц ц Ч ч Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

PrzypisyEdytuj

  1. a b Evenki, Ethnologue [zarchiwizowane z adresu 2015-03-22] (ang.).