Język minangkabau

Język minangkabau (Bahaso Minangkabau), także: minang, padang[1] – język z rodziny austronezyjskiej, używany przez grupę etniczną Minangkabau w okolicach miasta Padang w zachodniej części Sumatry. Należy do grupy języków malajskich[1]. Według danych z 2007 r. posługuje się nim 5,5 mln osób[1]. Dzieli się na szereg dialektów: agam, pajokumbuh, tanah, si junjung, batu sangkar-pariangan, singkarak, pancuang soal (muko-muko), orang mamak, ulu, kerinci-minangkabau, aneuk jamee (jamee), penghulu[1]. Nie jest wzajemnie zrozumiały z językiem indonezyjskim[1]. Ma swój opis gramatyczny, jest nauczany w szkołach[1]. Do jego zapisu służy alfabet łaciński[1].

Bahaso Minangkabau
Obszar Sumatra Zachodnia (Indonezja)
Liczba mówiących 5,5 mln (2007)[1]
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
ISO 639-2 min
Kod ISO 639-3 min
IETF min
Glottolog mina1268
Ethnologue min
GOST 7.75–97 мин 453
BPS 0028 4
WALS min
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku minangkabau
Słownik języka minangkabau
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Minangkabau, [w:] Ethnologue [online], wyd. 19, Dallas, Texas: SIL International, 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-04-26] (ang.).???

BibliografiaEdytuj