Język okinawski

Język okinawski (okinawski: 沖縄口 ucinā-guci; japoński: 沖縄語 okinawa-go) – język należący do grupy języków riukiuańskich, używany głównie w południowej części wyspy Okinawa i sąsiednich wyspach: Kerama, Kume-jima, Tonaki, Aguni. Jest spokrewniony z językiem japońskim oraz innymi językami riukiuańskimi, lecz nie na tyle, aby umożliwiało to swobodną komunikację. Z tego powodu filmy z dialogami w języku okinawskim są dla japońskich widzów opatrzone napisami. Język okinawski powoli wychodzi z użycia. Posługują się nim głównie osoby należące do starszych pokoleń[2].

沖縄口
Ucinā-guci
Obszar Japonia (Wyspy Riukiu)
Liczba mówiących 984 tysiące[1]
Pismo/alfabet pismo okinawskie
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 3 zdecydowanie zagrożony
Ethnologue 7 niestały
Kody języka
Kod ISO 639-1 ja
Kod ISO 639-2 jpn
Kod ISO 639-3 ryu
IETF ryu
Glottolog cent2126
Ethnologue ryu
WALS ryu
SIL RYU
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

KlasyfikacjaEdytuj

Ze względu na znaczne różnice względem języka japońskiego, język okinawski zazwyczaj jest klasyfikowany jako odrębny język, tworzący wraz z japońskim i innymi językami riukiuańskimi tzw. japońską rodzinę językową. Tradycyjnie jednak, zwłaszcza w samej Japonii, traktowany często bywa jako dialekt języka japońskiego[3].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj