Język sango

Język sango (yângâ tî sängö) – język z grupy adamawa-ubangi z wielkiej rodziny nigero-kongijskiej, używany w Republice Środkowoafrykańskiej oraz przygranicznych terenach Czadu, Kamerunu, Demokratycznej Republiki Konga i Republiki Konga. W Republice Środkowoafrykańskiej oraz wzdłuż biegu rzeki Ubangi pełni funkcję języka wehikularnego.

yângâ tî sängö
Obszar Republika Środkowoafrykańska, Czad, Kamerun, Demokratyczna Republika Konga
Liczba mówiących ok. 400 tys.
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 1 narodowy
Kody języka
Kod ISO 639-1 sg
Kod ISO 639-2 sag
Kod ISO 639-3 sag
IETF sg
Glottolog sang1327
Ethnologue sag
GOST 7.75–97 саг 579
WALS san
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku sango
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Zawiera wiele zapożyczeń z innych języków regionu, głównie ngbandi, lingala i francuskiego, co sprawia, że bywa klasyfikowany jako język kreolski. Zapisywany jest pismem arabskim lub alfabetem łacińskim.

Językiem sango posługuje się ok. 1,6 mln osób, z czego około 400 tysięcy włada nim jako językiem ojczystym.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, s. 183