Otwórz menu główne

Język santali – język plemienia Santalów (ok. 6 mln) we wschodnich i północno-wschodnich Indiach, także w Bangladeszu, Nepalu i Bhutanie, największy reprezentant grupy językowej munda należącej do rodziny austroazjatyckiej.

Santali
Obszar Indie
Liczba mówiących 6 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki austroazjatyckie
 Munda
  Santali
Pismo/alfabet ol ciki, bengalskie, dewanagari, orija, łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Indie
UNESCO 2 wrażliwy
Ethnologue 4 edukacyjny
Kody języka
Kod ISO 639-2, ISO 639-2 sat
Kod ISO 639-3 sat
IETF sat
Glottolog sant1410
Ethnologue sat
WALS stl
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język santali został uznany przez konstytucję indyjską jako jeden z 23 urzędowych języków Indii.

Spis treści

AlfabetEdytuj

Norweski misjonarz Paul Olaf Bodding opisał gramatykę i stworzył słownik tego języka oraz przetłumaczył w 1914 Biblię na język santali, wykorzystując zmodyfikowany alfabet łaciński, często używany jeszcze dziś. Poza tym do zapisu santali służą także lokalne alfabety: bengalski, orija i dewanagari.

Ponieważ wielość systemów pisma nie sprzyjała rozwojowi i standaryzacji języka, nauczyciel Pandit Raghunath Murmu stworzył w 1925 odrębny alfabet, przystosowany do oddania fonetycznych właściwości języka santali, znany jako Ol ciki lub Ol cemet. W przeciwieństwie do indyjskich alfabetów sylabicznych, ten system pisma jest czystym alfabetem, podobnie jak alfabet łaciński. Szersze wykorzystanie tego pisma jest jednak ograniczone niskim poziomem alfabetyzacji wśród Santalów (poniżej 30%).

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5
  • Hembram, P. C. (2002). Santhali, a natural language. New Delhi: U. Hembram.
  • Makoto Minegishi, Santali basic lexicon with grammatical notes, Ganeshi Murmu, Tōkyō: Institute for the Languages and Cultures of Asia and Afurica, Tokyo University of Foreign Studies, 2001, ISBN 4-87297-791-2, OCLC 49821559.
  • Newberry, J. (2000). North Munda dialects: Mundari, Santali, Bhumia. Victoria, B.C.: J. Newberry. ​ISBN 0-921599-68-4
  • Gurucharan Murmu, Bibliography, Santali literature, Amal Kumar Das, Calcutta: Biswajnan, 1998, ISBN 81-7525-080-1, OCLC 39290802.
  • Arun Ghosh, Santali: a look into Santal morphology, New Delhi: Gyan Pub. House, 1994, ISBN 81-212-0451-8, OCLC 30030626.
  • Byomkes Chakrabarti, A comparative study of Santali and Bengali, Calcutta: K.P. Bagchi & Co, 1992, ISBN 81-7074-128-9, OCLC 30513250.
  • Mitra, P. C. (1988). Santhali, the base of world languages. Calcutta: Firma KLM.
  • Bodding, P. O. (1929). A Santal dictionary. Oslo: J. Dybwad.