Język selkupski

Język selkupski (dawniej określany jako język ostiak-samojedzki) – język z grupy języków samojedzkich należących do rodziny uralskiej.

шöйӄумый эты
Obszar Rosja (Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny, Obwód tomski, Kraj Krasnojarski)
Liczba mówiących 1023 (2010)[1]
Pismo/alfabet cyrylica (alfabet selkupski)
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 5 rozwojowy
Kody języka
ISO 639-2 sel
Kod ISO 639-3 sel
IETF sel
Glottolog selk1253
Ethnologue sel
GOST 7.75–97 сел 590
WALS skp
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Po selkupsku język ten nazywany jest (w poszczególnych dialektach tego języka): šöľqumyt әty, čumyľ qumyt әty, śüssü qumyt әty, šöš qumyt әty, tüj qumyt әty.

Selkupski razem z wymarłym językiem kamasyjskim (sajan-samojedzkim) należy do południowego zespołu języków samojedzkich. Używany jest przez ok. 1500 osób zamieszkujących zachodnią Syberię, między rzekami Ob i Jenisej. W języku selkupskim występuje kilka (ok. 5) zróżnicowanych dialektów. Różnice między poszczególnymi dialektami są dość duże, nawet sama nazwa języka selkupskiego w każdym z dialektów jest nieco odmienna.

Język selkupski należy do języków zagrożonych wymarciem, jest bowiem wypierany przez język rosyjski; obecnie jedynie 35% spośród ok. 4300 Selkupów używa ojczystego języka.

Do zapisu języka selkupskiego stosowana jest cyrylica; język ten w formie pisemnej pojawił się po roku 1930.

AlfabetEdytuj

Alfabet selkupskiego języka literackiego (oparty na dialekcie tazowskim)[2]:

А а Ӓ ӓ Б б В в Г г Д д Е е Ә ә Ё ё Ж ж З з
И и І і Й й К к Ӄ ӄ Л л М м Н н Ӈ ӈ О о Ө ө
Ӧ ӧ П п Р р С с Т т У у Ӱ ӱ Ф ф Х х Ц ц Ч ч
Ш ш Щ щ Ъ ъ Ы ы Ь ь Э э Ю ю Я я

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Spis z 2010 r.
  2. A. Kuzniecowa: Selkupskij jazyk. Petersburg: filia wyd. Proswieszczenije, 2002, s. 14–15, 37. ISBN 5-09-005259-X.

Linki zewnętrzneEdytuj