Języki Papui-Nowej Gwinei

Zgodnie z klasyfikacją SIL na terenie Papui-Nowej Gwinei funkcjonuje 851 języków[1]. Mowa tu nie o dialektach, tj. odmianach różnych języków, lecz o odrębnych bytach językowych[2], niekoniecznie wzajemnie spokrewnionych[3]. Papua-Nowa Gwinea zajmuje pierwsze miejsce wśród krajów świata pod względem liczby używanych języków[4].

Podział lingwistyczny Papui-Nowej Gwinei

Autochtoniczne języki Papui-Nowej Gwinei rozpatruje się w ramach dwóch grup: austronezyjskiej i papuaskiej (nieaustronezyjskiej)[5]. Języki papuaskie zostały wprowadzone przez osadników ludzkich ok. 40 tys. lat temu[5]. Nie mają wspólnego prajęzyka – dzielą się na dziesiątki niespokrewnionych rodzin i szereg izolatów, o niestwierdzonym pokrewieństwie z innymi językami. Języki austronezyjskie, pochodzące z Tajwanu, pojawiły się w tym regionie 3,5 tys. lat temu[5]. W przeciwieństwie do języków papuaskich tworzą zdefiniowaną rodzinę językową, sprowadzającą się do wspólnego przodka[5]. Ich obszar funkcjonowania jest skoncentrowany na terenach przybrzeżnych, ogółem stanowią w kraju mniejszość[6].

Językami urzędowymi Papui-Nowej Gwinei są angielski, tok pisin i hiri motu. Ponadto w 2015 r. statusem języka urzędowego objęto język migowy (Papua New Guinean Sign Language). Tok pisin należy do języków kreolskich opartych na angielskim. Jest najbardziej upowszechnionym językiem w kraju i służy do komunikacji między różnymi grupami etnicznymi[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Papua New Guinea, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [dostęp 2020-05-01] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-18] (ang.).???
  2. Grand Chief, Sir Michael T. Somare, GCL GCMG CH CF KStJ Prime Minister of Papua New Guinea: Statement at the World Leaders Forum, Columbia University, New York, Office of the Prime Minister of Papua New Guinea, 21 września 2006 [zarchiwizowane z adresu 2008-03-18] (ang.).
  3. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Papua New Guinea – Languages, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [dostęp 2020-05-01] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-03] (ang.).???, p?,
  4. Hammam Riza, Resources Report on Languages of Indonesia, 2008 [zarchiwizowane z adresu 2020-03-18] (ang.).
  5. a b c d e Papua New Guinea’s incredible linguistic diversity. „The Economist”, 2017-07-20 (ang.). [dostęp 2020-05-01]. [zarchiwizowane z adresu 2019-09-02]. 
  6. Motu (ang.). Encyclopedia.com, 2020-05-31. [dostęp 2020-06-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-03)].