Otwórz menu główne

Języki autochtoniczne Ameryk

Grupę języków rdzennej ludności obu Ameryk wydziela się ze względów czysto geograficznych, jak dotąd nie udało się bowiem ustalić ich wzajemnego pokrewieństwa. Grupa ta jest silnie zróżnicowana i w dalszym ciągu, ze względu na słaby stopień poznania wielu należących do niej języków (zwłaszcza tych z obszaru Amazonii), wśród językoznawców nie ma zgody co do ich ostatecznej klasyfikacji. Udało się jednak wydzielić kilka rodzin językowych, co do których aktualnie nie zgłasza się już zastrzeżeń albo które uznawane są przez zdecydowaną większość specjalistów.

Rozmieszczenie języków w Ameryce Północnej przed przybyciem Europejczyków
Rozmieszczenie głównych języków indiańskich (pow. 1 mln. użytkowników) na początku XXI wieku:

     język keczua

     język guarani

     język ajmara

     język nahuatl

     języki majańskie

     język mapudungun (mapucze)

Spis treści

Rodziny językoweEdytuj

Liczba użytkownikówEdytuj

Szacuje się, że językami autochtonicznej ludności obu Ameryk posługuje się dziś od 15 do 20 milionów osób. Wiele języków pierwotnych mieszkańców Ameryki wymarło wraz z najazdem ludności europejskiej: wyniszczaniem bądź asymilacją plemion indiańskich. Współcześnie najliczniej reprezentowane są języki autochtoniczne w Ameryce Południowej: keczua – 11 mln mówiących, guarani – 2 mln, ajmara – 2 mln. Natomiast w Ameryce Północnej najliczniej reprezentowana jest rodzina na-dene – około 350-400 tys. mówiących.

PrzypisyEdytuj

  1. Teorie o makrosiouańskiej fyli językowej są często krytykowane

Zobacz teżEdytuj