Otwórz menu główne

Języki bałtosłowiańskie, języki bałtycko-słowiańskie – hipotetyczna podrodzina językowa w obrębie języków indoeuropejskich, obejmująca języki bałtyckie i języki słowiańskie. Posługuje się nimi ponad 300 mln osób.

Języki bałtosłowiańskie
Obszar Europa Północna, Europa Wschodnia, Europa Środkowa, Europa Południowa, Azja Północna, Azja Środkowa
Liczba mówiących ok. 300 mln
Klasyfikacja genetyczna języki indoeuropejskie
  • języki bałtosłowiańskie
Prajęzyk język prabałtosłowiański
Podział języki słowiańskie

języki bałtyckie

Kody rodziny językowej
Glottolog balt1263
Występowanie
Balto Slavic countries.svg
Mapa ukazująca kraje z językami bałtosłowiańskimi jako urzędowymi

     wschodniosłowiańskie

     zachodniosłowiańskie

     południowosłowiańskie

     bałtyckie

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Różne schematy możliwego pokrewieństwa języków bałtyckich i słowiańskich; Van Wijk, 1923

Istnienie grupy języków bałtosłowiańskich bywa kwestionowane, jednak większość badaczy uznaje ją[1].

Klasyfikacja języków bałtosłowiańskichEdytuj

języki indoeuropejskie
języki bałtosłowiańskie (ok. 322,5 mln)
języki bałtyckie (ok. 5,5 mln)
języki zachodniobałtyckie
staropruski
nowopruski
jaćwiński
galindyjski
języki wschodniobałtyckie
kuroński
seloński
zemgalski
litewski (ok. 4 mln)
łotewski (ok. 1,5 mln)
łatgalski (150–200 tys.)
języki słowiańskie (ok. 317 mln)
języki zachodniosłowiańskie (ok. 56 mln)
język połabski
języki pomorskie (ok. 200 tys.)
kaszubski (ok. 200 tys.)
polski (ok. 42,5 mln)
języki łużyckie (ok. 70 tys.)
dolnołużycki (ok. 15 tys.)
górnołużycki (ok. 55 tys.)
czeski (ok. 10 mln)
słowacki (ok. 5 mln)
języki południowosłowiańskie (ok. 28 mln)
staro-cerkiewno-słowiański
cerkiewnosłowiański †*
słoweński (ok. 2 mln)
serbsko-chorwacki (ok. 21 mln)
macedoński (ok. 1,8 mln)
bułgarski (ok. 8,5 mln)
języki wschodniosłowiańskie (ok. 210 mln)
staroruski
białoruski (ok. 10 mln)
ukraiński (ok. 40 mln)
rusiński
rosyjski (ok. 160 mln)

Oznaczenia:

† – język wymarły lub dawne stadium historyczne języka dzisiejszego
†* – język dawny, ale zachowany tradycyjnie w liturgii, tekstach religijnych, filozoficznych lub naukowych

PrzypisyEdytuj

  1. Leszek Bednarczuk: Początki i pogranicza polszczyzny. Kraków: LEXIS, 2018, s. 25–26. ISBN 978-83-89425-96-6.

Linki zewnętrzneEdytuj