Języki polinezyjskie

Migracje Polinezyjczyków
Trójkąt polinezyjski

Języki polinezyjskiegrupa języków oceanicznych (wschodnioaustronezyjskich) z rodziny języków austronezyjskich, którymi posługuje się ok. 1 mln rdzennych mieszkańców wysp Oceanii. Większość z nich używana jest w obrębie tzw. trójkąta polinezyjskiego, którego zasięg wyznaczają Hawaje, Nowa Zelandia i Wyspa Wielkanocna, niektóre jednak, klasyfikowane jako języki peryferyjne (ang. outlier) geograficznie pozostają poza trójkątem, na terenie Mikronezji i Melanezji.


Klasyfikacja języków polinezyjskichEdytuj

języki austronezyjskie
języki oceaniczne (wschodnioaustronezyjskie) (2,2 mln)
języki polinezyjskie (1 mln)
A. Grupa języków rdzennych
1. Wschodnie
Markiskie
Rapańskie
Tahitańskie
2. Samoańskie
B. Grupa tongijska

Porównanie fonetyki języków polinezyjskichEdytuj

Odpowiedniki fonetyczne
Fonem Język proto-polinezyjski tonga niue samoa rapanui tahiti maori rarotonga hawajski polski
/ŋ/ *taŋata tangata tangata tagata tangata ta‘ata tangata tangata kanaka człowiek
/s/ *sina hina hina sina hina hinahina hina ‘ina hina siwy
/h/ *kanahe kanahe kanahe ‘anae ‘anae kanae kanae ‘anae cefal
/ti/ *tiale siale tiale tiale tiare tiare tīare tiare kiele gardenia
/k/ *waka vaka vaka va‘a vaka va‘a waka vaka wa‘a canoe
/f/ *fafine fafine fifine fafine hahine vahine wahine va‘ine wahine kobieta
/ʔ/ *matu‘a matu‘a matua matua matu‘a metua matua metua, matua makua rodzic
/r/ *rua ua ua lua rua rua[a] rua rua lua dwa
/l/ *tolu tolu tolu tolu toru toru toru toru kolu trzy

UwagiEdytuj

  1. Archaiczne; współczesne słowo to „piti”.

BibliografiaEdytuj

  • Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08163-5
  • John Lynch (1998). Pacific Languages : an Introduction. University of Hawaii Press.
  • John Lynch, Malcolm Ross & Terry Crowley (2002). The Oceanic languages. Richmond, Surrey: Curzon Press.
  • Jeff Marck (2000), Topics in Polynesian languages and culture history. Canberra: Pacific Linguistics.

Linki zewnętrzneEdytuj