Języki transnowogwinejskie

Języki transnowogwinejskierodzina językowa wyróżniana wśród licznych i bardzo zróżnicowanych języków używanych przez ludność Nowej Gwinei. Według bazy danych Ethnologue obejmuje 481 języków[1]. Ich pokrewieństwo nie zostało w pełni potwierdzone na gruncie językoznawstwa[2]. Według danych szacunkowych z 2010 r. posługuje się nimi 4 mln ludzi[3].

Poszczególne rodziny zaliczane do języków transnowogwinejskich

Obszar zamieszkany przez ludy posługujące się językami transnowogwinejskimi obejmuje tereny należące do trzech państw: Indonezji, Papui-Nowej Gwinei i Timoru Wschodniego. Dokładniej, na obszar ten składa się większość Nowej Gwinei (z wyjątkiem północnej części wyspy i fragmentów wybrzeży), wschodnia część Timoru, wyspy Alor i Pantar oraz mniejsze okoliczne wyspy[2][4][5][6][7]. Duża część tych języków jest słabo udokumentowana[2].

Z punktu widzenia typologii języki transnowogwinejskie są stosunkowo jednolite. Charakteryzują się prostymi systemami dźwiękowymi oraz złożoną morfologią czasownika. Ich systemy zaimkowe dysponują zwykle liczbą podwójną, rzadziej potrójną. Języki te przeważnie operują szykiem wyrazów SOV[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Trans-New Guinea, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 23, Dallas: SIL International, 2020 [dostęp 2020-02-29] [zarchiwizowane z adresu 2020-02-29] (ang.).
  2. a b c d Papuasskije jazyki, Encykłopiedija Krugoswiet [dostęp 2020-03-06] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-06] (ros.).
  3. Jurij Borisowicz Koriakow, Transnowogwiniejskije jazyki, Bolszaja rossijskaja encykłopiedija [dostęp 2022-11-11] (ros.).
  4. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Indonesia: Index map, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-10] (ang.).
  5. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Papua New Guinea: Index map, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-21] (ang.).
  6. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), East Timor, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-10] (ang.).
  7. David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Indonesia, Nusa Tenggara, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-05-10] (ang.).

BibliografiaEdytuj