Otwórz menu główne

Jacek Sobczak (sędzia)

(Przekierowano z Jacek Mieczysław Sobczak)

Jacek Mieczysław Sobczak (ur. 25 czerwca 1946 w Poznaniu) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa Uniwersytetu SWPS w Warszawie.

Jacek Mieczysław Sobczak
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1946
Poznań
profesor nauk prawnych
Profesura 1995
sędzia Sądu Najwyższego, profesor Wydziału Prawa Uniwersytetu SWPS w Warszawie

ŻyciorysEdytuj

W 1975 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy pt. Wielkopolskie sądy ziemiańskie. W 1985 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Położenie prawne ludności tatarskiej w Wielkim Księstwie Litewskim otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych[1].

W stanie wojennym jako podporucznik ludowego Wojska Polskiego i sędzia Sądu Wojsk Lotniczych w Poznaniu wydawał wyroki skazujące wobec działaczy podziemia i innych osób związanych z opozycją polityczną[2].

Od 1995 profesor nauk prawnych. Od 1 marca 1999 do 30 września 2016[3] sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego, pracownik naukowy, do 2010 kierownik Zakładu Systemów Prasowych i Prawa Prasowego Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego. Był kierownikiem Katedry Prawa Karnego Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie oraz Katedry Prawa Ustrojowego Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Poznaniu, gdzie był także prorektorem.

Od 1 października 2009 prodziekan ds. naukowych Wydziału Prawa i Nauk Społecznych Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, kierownik Katedry Prawa Ochrony Własności Intelektualnej.

Specjalizuje się w prawie prasowym oraz prawie autorskim, a także prawie karnym, w historii państwa i prawa oraz doktryn politycznych i prawnych. Autor komentarzy do ustawy – Prawo prasowe oraz ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Promotor 38 prac doktorskich w zakresie prawa i nauk politycznych, recenzent w 48 przewodach doktorskich i 19 habilitacyjnych.

Członek Wydziału II Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Towarzystwa Historycznego (w latach 1989-2000 członek zarządu), Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, Polskiego Towarzystwa Prawa Sportowego, Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego. Członek-założyciel Polskiego Towarzystwa Naukowego Prawa Prasowego.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Polskie prawo prasowe (Poznań, 1993)
  • Ustawa o Radiofonii i Telewizji (Poznań, 1994)
  • Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej (Poznań, 1995)
  • Podstawy prawa autorskiego (Poznań, 1995)
  • Wstęp do prawoznawstwa i wiadomości o ustroju Polski (Poznań, 1997)
  • Studia nad wyborami prezydenckimi i parlamentarnymi na Litwie i Białorusi (Poznań, 1997)
  • Ustawa Prawo prasowe. Komentarz (Warszawa, 1999)
  • Prawo autorskie i prawa pokrewne (Warszawa – Poznań, 2000)
  • Zmierzch cywilizacji (Poznań 2001)
  • Dziennikarz. Sprawozdawca sądowy (Warszawa 2001)
  • Prawo prasowe. Podręcznik akademicki (Warszawa, 2000)
  • Prawo środków masowej informacji (Toruń 1999)
  • Prawo prasowe. Komentarz (Warszawa 2008)
  • Dzieje prawa prasowego na ziemiach polskich (Poznań 2009)
  • Potomkowie Lecha i Giedymina. Stosunki polityczne między Litwą a Polską w pierwszych latach odrodzenia państwa litewskiego (Poznań 2009)

PrzypisyEdytuj

  1. prof. dr hab. Jacek Mieczysław Sobczak. nauka-polska.pl. [dostęp 2017-01-17].
  2. z udziałem Jacka Sobczaka
  3. Aktualności - Wydarzenia, sn.pl [dostęp 2016-10-05].

BibliografiaEdytuj