Otwórz menu główne

Jacek Feliks Zdrojewski (ur. 30 maja 1949 w Warszawie) – polski polityk i ekonomista, poseł na Sejm IV kadencji, w latach 2003–2004 wiceminister infrastruktury, przewodniczący Polskiej Lewicy.

Jacek Zdrojewski
Data i miejsce urodzenia 30 maja 1949
Warszawa
Przewodniczący Polskiej Lewicy
Okres od 9 stycznia 2010[1]
do 8 kwietnia 2011
Przynależność polityczna Polska Lewica
Poprzednik Leszek Miller
Następca Andrzej Łaszczyk (p.o.)
Przewodniczący Polskiej Lewicy
Okres od 16 kwietnia 2011
Przynależność polityczna Polska Lewica
Poprzednik Andrzej Łaszczyk (p.o.)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Ekonomiczno-Społecznym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Pracę zawodową rozpoczął w 1973 w Warszawskiej Fabryce Pomp. Pracował również jako dyrektor biura Warszawskiego Zespołu Poselskiego. W latach 1974–1979 działał w Towarzystwie Wolnej Wszechnicy Polskiej. Od 1983 do 1987 pełnił funkcję sekretarza warszawskiej rady Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego[2].

W 1998 został wybrany na radnego Warszawy. W latach 1999–2002 sprawował funkcję wiceprezydenta Warszawy. W 2002 ponownie został wybrany na radnego. Od listopada 2003 do stycznia 2004 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury. Od 2004 pełnił funkcję posła IV kadencji z okręgu warszawskiego, po objęciu mandatu w miejsce zmarłego Aleksandra Małachowskiego.

Działalność partyjną rozpoczynał jako członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w której w latach 1987–1989 był kierownikiem Wydziału Propagandy Komitetu Wojewódzkiego[2]. W 1998 wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 2004 zastąpił Józefa Oleksego na stanowisku przewodniczącego mazowieckiej rady wojewódzkiej SLD. W czerwcu 2005 zrezygnował z członkostwa w tej partii w związku z konfliktem pomiędzy nim a nowym przewodniczącym SLD Wojciechem Olejniczakiem.

W lipcu 2005 odszedł z SLD, wiążąc się z Samoobroną RP[3], jednak po kilku tygodniach ją porzucił i nie ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach. W 2007 kandydował do Sejmu z listy Polskiej Partii Pracy, a następnie wspólnie z Leszkiem Millerem rozpoczął tworzenie struktur Polskiej Lewicy. Objął w tej partii funkcję sekretarza generalnego, a 9 stycznia 2010 przejął obowiązki przewodniczącego po rezygnacji Leszka Millera, który opuścił ugrupowanie. 27 lutego tego samego roku wybrany został na nowego przewodniczącego przez zgromadzenie krajowe ugrupowania.

6 kwietnia 2011 został zatrzymany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego w związku z korupcją, do jakiej miało dojść przy przetargu na zakup wagonów do warszawskiego metra[4]. Prokurator Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu przedstawił mu zarzuty przyjęcia korzyści majątkowej w wysokości 400 tys. funtów, po czym został zwolniony za poręczeniem majątkowym. Jacek Zdrojewski zrezygnował następnie z kierowania Polską Lewicą i zawiesił swoje członkostwo w ugrupowaniu[5]. 16 kwietnia został jednak ponownie wybrany na przewodniczącego przez zgromadzenie krajowe partii.

W 2015 wszedł w skład zarządu Związku Polskich Parlamentarzystów[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Do 27 lutego 2010 jako p.o.
  2. a b Były wiceprezydent Warszawy Jacek Zdrojewski – nowym wiceministrem infrastruktury. wyborcza.pl, 19 listopada 2003. [dostęp 2019-10-03].
  3. Eksbaron SLD z Lepperem. gazeta.pl, 4 lipca 2005. [dostęp 2015-07-18].
  4. CBA zatrzymało byłego wiceprezydenta Warszawy. gazeta.pl, 6 kwietnia 2011. [dostęp 2015-07-18].
  5. Zdrojewski rezygnuje z szefowania Polskiej Lewicy. wprost.pl, 8 kwietnia 2011. [dostęp 2015-07-18].
  6. Zarząd. parlamentarzysci.pl. [dostęp 2015-07-18].

BibliografiaEdytuj