Jack Cade

Jack Cade, John Mortimer (ur. w Irlandii, zm. 12 lipca 1450) – przywódca powstania w Anglii w 1450.

Jack Cade
John Mortimer
ilustracja
Data urodzenia ok. 1420
Data i miejsce śmierci 12 lipca 1450
Heathfield and Waldron
Przebieg służby
Stanowiska przywódca powstania
Główne wojny i bitwy Wojna stuletnia
Bunt Cade'a
Bitwa pod Sevenoaks

Z pochodzenia Irlandczyk. Po zakończeniu wojny stuletniej, w czasie której służył jako żołnierz we Francji, osiadł w hrabstwie Kent. Tam stanął na czele buntu chłopów i mieszczan, którzy domagali się obniżenia podatków i cen, usunięcia kilku ministrów, położenia kresy przekupstwu i powrotu z wygnania Ryszarda Plantageneta[1]. Jack Cade przyjął nazwisko John Mortimer i głosił, że jest kuzynem Ryszarda[1][2]. Powstańcy dowodzeni przez niego, 18 czerwcu 1450 roku odnieśli zwycięstwo nad oddziałami królewskimi w bitwie pod Sevenoaks[1]. Gdy do rebeliantów z Kentu dołączyli powstańcy z Esseksu, Jack Cade 4 lipca wkroczył do Londynu. W mieście wykonano egzekucję na Jamesie Fiennesie, baronie Saye and Sele i szeryfie Williamie Crowmer. Następnie powstańcy wycofali się do Southwark. Pokój został zawarty 6 lipca, w czym udział mieli arcybiskup Yorku i biskup Winchester. Jack Cade nie skorzystał z amnestii ogłoszonej przez rząd (z której skorzystała większość powstańców), ale nadal walczył, powstańcom udało się nawet rozbić więzienie w Southwark. Natomiast próba zdobycia zamku Queenborough zakończyła się fiaskiem. Śmiertelnie ranny Cade[1] 12 lipca został ujęty pod Lewes[3] i zabity, zanim stanął przed sądem[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d George Kohn Encyklopedia wojen, Warszawa 1998, s. 101.
  2. Cade John, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2018-09-14].
  3. Jack Cade, English revolutionary (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2018-09-14].
  4. Praca zbiorowa, Średniowiecze. Encyklopedia popularna., Warszawa 1996, s.61.

BibliografiaEdytuj