Otwórz menu główne

Jadwiga Bilczewska-Stanecka (ur. 22 lutego 1921 w Wilamowicach, zm. 23 lutego 1976) – polska pedagog, założycielka i kierowniczka Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Wilamowice”, autorka wielu pieśni, wierszy i melodii, choreograf zespołu.

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się 22 lutego 1921 w Wilamowicach. Szkołę podstawową ukończyła w Wilamowicach, natomiast liceum ogólnokształcące w Kętach. W 1939 zdała maturę. Dalszą edukację przerwała wojna. Mimo że znajdowała się na liście podejrzanych studentów, udało jej się uniknąć aresztowania przez Niemców i wyjechać do Wiednia, gdzie była w kilku domach na służbie. W 1942, gdy władze wiedeńskie wydały rozkaz wysiedlenia Polaków z miasta, wróciła do kraju. Najpierw pracowała jako sekretarka w gminie w Wilamowicach, następnie była ekspedientką w sklepie w Bielsku, a potem sekretarką w tartaku w Kozach. Współpracowała z partyzantami, przenosząc rozkazy i gazety.

W 1945 podjęła pracę w szkole podstawowej w Wilamowicach, w latach 1961–1971 była jej kierownikiem. W 1948 założyła zespół dziecięcy Regionalny Zespół Pieśni i Tańca "Wilamowice", który brał udział we wszystkich uroczystościach, wystawiał liczne przedstawienia i wieczornice. W 1955 zespół składał się już ze starszej młodzieży i miał w swoim programie kilka tańców regionalnych. W 1957 władze gromadzkie zlikwidowały świetlicę i zespół, który dopiero po 2 latach wznowił pracę pod protektoratem TKKF, a następnie pod szyldem cepelii w Czechowicach. Zespół nawiązał kontakty z zespołami pieśni i tańca „Śląsk” i „Mazowsze”. Kilka razy nagrywał swoje programy w Polskim Radiu i w Telewizji Polskiej. Jadwiga Bilczewska-Stanecka tworzyła samodzielnie programy okolicznościowych występów. Przez 20 lat była radną powiatową. Zrekonstruowała męski strój wilamowicki. Zmarła 23 lutego 1976. Została pochowana w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Wilamowicach. Jej mężem był Mieczysław Stanecki, którego poślubiła w 1948.

Została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.